ต้วนหลิงเทียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หลังจากระงับอารมณ์พุ่งพล่านในใจแล้ว เขาก็ยิ้มกล่าวแสดงความยินดีกับผู้เฒ่าหัวออกมาทันที “ขอแสดงความยินดีกับท่านด้วย”
ตอนแรกที่ผู้เฒ่าหัวติดอยู่ในเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติ เขาก็เคยรับปากผู้เฒ่าหัวไว้ ว่าวันหนึ่งหากเขาซ่อมแซมเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติได้แล้ว เขาก็จะคืนอิสรภาพให้แก่ผู้เฒ่าหัว
ต่อมากลับเกิดเรื่องที่ผู้เฒ่าหัวกับเจดีย์หลิงหลง 7 สมบัติได้หายไปอย่างปริศนาเสียก่อน เขาจึงไม่อาจเติมเต็มคําสัญญาดังกล่าวได้
300 ปีผ่านไป พอได้พบเจอผู้เฒ่าหัวอีกครั้ง ทั้งเห็นว่าผู้เฒ่าหัวได้ออกมาจากเจดีย์หลิงหลง 7 เปลี่ยนแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ฉากวันที่เขารับปากผู้เฒ่าหัวเรื่องนี้ ยังชัดเจนในใจราวกับเกิดขึ้นเมื่อวาน
สามร้อยปีผ่านไปในพริบตา
“ต้องขอบคุณใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์”
ผู้เฒ่าหัวคลี่ยิ้มบางๆ กล่าวว่า “แน่นอนว่า ก็ต้องขอบคุณเจ้าด้วย”
“ผู้เฒ่าหัว การหายตัวไปของท่านในปีนั้น… ที่แท้ใช่เกี่ยวข้องกับอาวุโสฟงชิงหยางหรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถามด้วยความสงสัย
การหายตัวไปอย่างลึกลับของผู้เฒ่าหัวในปีนั้น เป็นปมปริศนาคาใจเขามาโดยตลอด ถึงแม้ตอนนี้เขาพอจะคาดเดาอะไรๆได้บ้างแล้ว แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะรอฟังจากผู้เฒ่าหัวโดยตรง
“ไม่ผิด”
