“ร่างอวตารกฏกลับทรงพลังถึงขนาดนั้นดูเหมือนว่าอาวุโสฟงชิงหยางจะบรรลุถึงขอบเขตเทพได้สําเร็จแล้วจริงๆ”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวพึมพําเบาๆ จากนั้น ก็หันไปมองถามเมิ่งหลัวอีกครั้ง “อาวุโสเมิ่งหลัว ในเมื่ออาวุโสฟงชิงหยางบรรลุถึงขอบเขตเทพแล้ว ยังไม่มีวิธีกลับออกมาจากนรกอสุราได้หรือ?”
“เรื่องนี้ค่อนข้างยาก”
เมื่งหลัวกล่าววอย่างทอดถอนใจ “ตลอดระยะเวลาหลายปีที่ผ่านมาใต้เท้าจักรพรรดิ สวรรค์ก็ลงแรงไปไม่น้อย แต่ยังขาดอยู่บ้าง อย่างไรก็ตาม อีกไม่นานร่างวตารกฏกับร่างที่แท้จริงของใต้เท้าจักรพรรดิสววรรค์ ต้องร่วมมือกันบุกฝาสถานที่ประหลาดนั่นจนกลับออกมาได้แน่”
“จะอย่างไรหลังท่านใช้ร่างอวตารกฏเข้าๆออกๆนรกอสุรา ทําให้ท่านเองก็รู้สถานการณ์ในนรกอสุราไม่น้อย ด้วยเหตุผลนี้เองใต้เท้าจึงคิดพาข้าไปยังสถานที่แห่งหนึ่ง เพื่อให้ข้าได้สัมผัสกลิ่นอายแห่งความตายและการทําลายล้างอันรุนแรงที่นั่น เป็นการช่วยให้ข้าสามารถผสานรววมความลึกซึ้งของกฏแห่งความตาย แล้วก็ความลึกซึ้งของกฏทําลายล้างได้มากขึ้น”
ฟังจากคําตอบของเมิ่งหลัว ต้วนหลิงเทียนก็ตระหนักได้ว่าเพิ่งหลัวคนนี้ เชี่ยวชาญกฏถึง 2 กฏ อันได้แก่กฏแห่งความตายและกฏทําลายล้าง
