ในขณะที่พยัคฆ์เทพววารีพิสุทธิ์กําลังอื้ออึงกับพลังอํานาจเหนือสามัญสํานึกที่มนุษย์ใช้ออกเสียงอันเต็มไปด้วยความสิ้นหวังของวารีเทพชําระโลกาพลันดังขึ้นในร่างอย่างประจวบเหมาะ
“ลาก่อนเจ้าหนูไป๋ข้าจะไปรอเจ้าที่โลกหน้า”
กล่าวจบคํา วารีเทพชําระโลกาในร่างพยัคฆ์เทพวารีพิสุทธิ์ก็ถูกกลืนกินหายไป
การดับสูญของวารีเทพชําระโลกาที่คอยอยู่เคียงข้างสอนสั่งมาตั้งแต่มันจําความได้ ทําให้พยัคฆ์เทพวารีพิสุทธิ์รู้สึกว่างเปล่าไปชั่วขณะหนึ่ง พอดึงสติกลับมาได้ สองตาก็กลายเป็นสีแดงฉาน เลือดในร่างคล้ายหมุนเวียนสูบฉีดเร็วขึ้น!
สู้ตาย!
มันรู้ดีว่าตอนนี้มันได้แต่สู้ตายแล้ว!!
หลังจากสู้ตาย ต่อให้ต้องแพ้พ่ายตายตก มันก็ได้แต่ยอมรับชะตากรรม
พยัคฆ์เทพวารีพิสุทธิ์ ในฐานะสัตว์เทพ แน่นอนว่ามันย่อมมีไพ่ตายเอาไว้ช่วยชีวิตตัวเอง!
และบัดนี้มันได้กระตุ้นพลังสายเลือดของมันออกมาเต็มกําลัง กระทั่งยังเผาผลาญแก่นแท้โลหิตในร่างปานไม่คิดมีชีวิตสืบต่อ ยังผลให้พลังสายเลือดของมันทรงพลังยิ่งกว่าครั้งใด! ระดับพลังของมันถึงกับพุ่งสูงไปหลายขั้น!!
ไอพลังสีเลือดชวนสยองปะทุลุกโชนขึ้นมาท่วมร่าง ก่อนจะพุ่งไปผสานเพิ่มพลังให้กําลังแสงทําลายล้าง หมายเอาชนะกระบี่แสงหลากสีสันของต้วนหลิงเทียนให้จงได้
อนิจจามันเพียงต้านทานกระบี่แสงของต้วนหลิงเทียนได้เพียงเล็กน้อย ทําให้กระบี่แสงทะลวงฝ่าเข้ามาช้าลงแค่เศษเสี้ยวเท่านั้น!
ฟั่ฟฟฟฟ!!
