ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มบางๆพลางกล่าว “ไฉนเจ้าออกมาซะเล่า?”
“ข้าเห็นพี่หลิงเทียนหยุดบ่มเพาะแล้วก็ออกมาด้านนอก…หรือตอนนี้ท่านทะลวงถึงขอบเขตจอมราชันอมตะ 10 ทิศแล้ว?”
ฮ่วนเอ๋อเอื้อถาม
ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ฮ่วนเอ๋อกับเสี่ยวจินก็ทะลวงถึงขอบเขตจอมราชันอมตะ 10 ทิศไปเป็นที่เรียบร้อย หากทว่าด้วยจุดเริ่มที่ต่ํากว่าพวกนาง ต้วนหลิงเทียนจึงทิ้งทะลวงผ่าน
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าด้วยรอยยิ้มกล่าวออกเสียงเบา “ข้าพึ่งจะทะลวงผ่านนี่ล่ะ”
ตลอดระยะเวลา 10 ปีที่ผ่าน หลังจากกินโอสถอมตะและผลไม้อมตะไปเป็นจํานวนมาก แถมต้วนหลิงเทียนยังออกไปไล่ฆ่าผู้คนเพื่อสะสมแต้มรบเพื่อมาเปิดแดนลับ ทําให้พวกเขาได้รับผลไม้อมตะและโอสถอมตะไม่ขาด จนในที่สุดเป้าหมายการมาสมรภูมิอเวจีก็เรียกว่าประสบผลสําเร็จอย่างเลิศล้ํา
แน่นอนว่าในระหว่างดําเนินการเข่นฆ่าล่าทรัพยากร ต้วนหลิงเทียนก็ได้พบเจอผู้ถือครองเทพเบญจธาตุไม่น้อย
อย่างไรก็ตามผู้ถือครองเทพเบญจธาตุที่ต้วนหลิงเทียนพบเจอที่ร้ายกาจที่สุดก็ครอบครองเทพเบจธาตุขั้นที่ 6 เท่านั้น เขาไม่เคยพบเจอกับผู้ถือครองเทพเบญจธาตุขั้นที่ 7 เลย
และไร้ซึ่งข้อยกเว้นใดๆ เทพเบญจธาตุเหล่านั้น ทั้งหมดถูกเทพเบญจธาตุในร่างของเขากลืนกินได้อย่างง่ายดาย
