และตอนนี้ทุกคนก็ทะลวงถึงขอบเขตจอมราชันอมตะ 10 ทิศหมดแล้ว กระทั่งนางกับฮ่วนเอ๋อก็บ่มเพาะพลังมาจนปริ่มๆจะทะลวงถึงขอบเขตจักรพรรดิอมตะได้ทุกเมื่อ
ในสมรภูมิอเวจีแห่งนี้ เมื่อท่านพลังทะลวงถึงขอบเขตจักรพรรดิอมตะ ไม่เพียงแต่จะถูกส่งตัวออกไปด้านนอกทันที กระทั่งแต้มยศรบอะไรที่มีก็จะถูกลบออกไปด้วย
“ อยู่ต่ออีกสักพักเถอะ”
สองตาต้วนหลิงเทียนเปล่งประกายวาบหนึ่งกล่าวว่า “ด่านพลังของข้าพึ่งจะทะลวงถึงจอมราชันอมตะ 10 ทิศเท่านั้นถึงแม้ข้ายังมีผลไม้อมตะและโอสถอมตะเหลืออีกมาก แต่ถึงจะออกไปด้านนอกก็ใช่ว่าจะบ่มเพาะพลังเร็วกว่าที่นี่ อีกทั้งใครจะรับประกันได้ว่าออกไปแล้วข้าจะหาทรัพยากรบ่มเพาะได้ไม่อั้นเหมือนที่นี่”
แน่นอนว่าต้วนหลิงเทียนเพียงกล่าวบอกเสี่ยวจินไปอย่างนั้น
อันที่จริงเหตุผลหลักที่ทําให้เขาไม่อยากรีบออกไปจากที่นี่ ไม่ได้เป็นเพราะเหตุผลที่ว่ามาทั้งหมด แต่เป็นเพราะเทพเบญจธาตุในร่างเขาต่างหาก!
ตอนนี้เทพเบญจธาตุในร่างเขา นอกจากปฐพีเทพแรกกําเนิดฟ้าดินที่ยังคงอยู่ในขั้น 6 ธาตุอื่นๆได้วิวัฒนาการสู่ขั้นที่ 7 กันหมดสิ้น พลังของทุกคนเพิ่มขึ้นไม่ใช่ชั่ว เรียกว่ากําลังรบของต้วนหลิงเทียนตอนนี้ ผิดกับช่วงที่เข้ามาใหม่ๆหลายขุม!
แต่กระนั้น ทุกคนก็ยังมีที่ว่างให้พัฒนาอีกมาก
และสมรภูมิอเวจีแห่งนี้ ก็เป็นดั่งสรวงสวรรค์สําหรับการพัฒนาของทุกคนจริงๆ
