เพราะสิ่งที่เขาอาศัยในการบ่มเพาะไม่ใช่พลังวิญญาณฟ้าดินในบรรยากาศ แต่เป็นพลังวิญญาณฟ้าดินของซากระนาบเทพในโลกใบเล็กเขา ไม่ว่าเขาจะไปอยู่ที่ไหนหรือสภาพแวดล้อมอย่างไร เขาก็จะมีสภาพแวดล้อมในการบ่มเพาะดีที่สุดเท่าที่จะมีได้เสมอ
“พี่สาวสู่ย…ไม่มีทางทําให้พวกเสี่ยวจินกับฮ่วนเอ๋อครอบครองเทพเบญจธาตุได้จริงๆเหรอ?”
หลังจากแปลงร่างและออกจากแดนลับส่วนตัวแล้ว ขณะเดินทางไปยังพื้นที่อเวจีหมื่นแปลง ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามวารีเทพชําระโลกาอีกรอบ
ไฉนที่ใช้คําว่าอีกรอบ เพราะในช่วง 10 ปีที่ผ่านมา ต้วนหลิงเทียนได้เอ่ยถามคําถามดังกล่าวไปแล้วไม่น้อยกว่า 5 ครั้ง
“เสี่ยวเทียนเอย ก่อนหน้าข้าก็บอกเจ้าไปหลายรอบแล้วเว้นเสียแต่ทั้งคู่ต้องการเสี่ยง หาไม่ แล้วข้าไม่แนะนําให้เจ้าบีบคั้นเทพเบญจธาตุที่เสียเจ้าของเดิมไปเพราะถูกเจ้าฆ่ามาอยู่กับพวกนาง”
วารีเทพชําระโลกากล่าวตอบเหมือนเดิม
เทพเบญจธาตุนั้น คือผู้ตัดสินใจเลือกร่างต้น
ไม่มีใครบีบบังคับให้พวกมันยอมรับตัวเองเป็นร่างต้นได้
กระทั่งเพลิงเทพโกลาหลเอง หากไม่ใช่เพราะสถานที่ๆมันอยู่ในตอนนั้น เกรงว่าอีกหลายร้อยพันปีก็จะไม่มีใครเฉียดเข้าใกล้ และหากไม่ได้ทองเทพสุดลี้ลับกล่าวเกลี้ยกล่อมหว่านล้อมด้วยข้อเสนออันหอมหวาน ก็คงยากที่มันจะยอมอยู่กับต้วนหลิงเทียน
หากเพลิงเทพโกลาหลไม่ยินยอม ก็ไม่มีใครสามารถบีบบังคับมันได้
