“แล้วการทดสอบที่ว่า มันยากมากหรือ?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถามด้วยความอยากรู้
“ยาก ทั้งขีดจํากัดหลังๆยิ่งยากขึ้นเรื่อยๆ แถมบททดสอบที่ว่าก็ไม่มีใครช่วยได้ จําต้องอาศัยพลังฝีมือส่วนตัวผ่านไปเท่านั้น”
เสี่ยวจินกล่าว
“ในสมรภูมิอเวจี เหล่าจอมราชันอมตะทั้งหลายที่อยู่ในนี้ จะเรียกการผ่านบททดสอบขีดจํากัดยศแต้มรบว่า การข้ามผ่านหายนะ…”
“ถึงแม้ท่านจะผ่านขีดจํากัดยศแต้มรบ 1,000 แต้มแค่ครั้งเดียว และแม้ท่านจะยังไม่อาจเก็บ ยศแต้มรบจนเข้าสู่ 100 อันดับแรกจนกลายเป็นแม่ทัพได้ แต่ท่านก็จะถูกมองว่าเป็นนายกองระ ดับสูงที่สามารถเดินกร่างไปทั่วสมรภูมิอเวจีได้อย่างไม่ต้องกลัวใคร”
“เพราะสิ่งนี้บ่งบอกว่าพลังฝีมือของท่านจะไม่ได้ด้อยไปกว่า ผู้ที่ทลายขีดจํากัดยศแต้มรบจาก 1,000 ไปเป็น 2,000 เลย”
“และหากท่านสามารถทลายฝ่าขีดจํากัดยศแต้มรบ 1,000 แต้มแรกไปได้จนติดอยู่ใน 100 อัน ดับแรกสําเร็จ ท่านจะถือว่าเป็นแม่ทัพระดับ 1”
“และแม่ทัพที่สามารถฝ่าขีดจํากัดยศแต้มรบ 2,000 แต้มได้ จะถูกเรียกว่าแม่ทัพระดับ 2 และผู้ที่ฝ่าขีดจํากัดยศแต้มรบที่ 7,000 แต้มได้ จะถูกเรียกว่าแม่ทัพระดับ 7”
กล่าวถึงจุดนี้ เสี่ยวจินก็หยุดลงครู่หนึ่งเพื่อให้ต้วนหลิงเทียนย่อยข้อมูล จากนั้นจึงกล่าวต่อว่า “ร่ำลือกันว่าตอนนี้พลังฝีมือของแม่ทัพระดับ 7 ทั้ง 2 คนนั่น..เหนือกว่าจักรพรรดิอมตะสมญา นามส่วนใหญ่เสียอีก”
“อะไร?”
