“เสี่ยวจินเองถึงแม้จะไม่ใช่คนของเผ่ามังกรข้า แต่นางก็เป็นดั่งสมบัติของหุบจันทร์โลหิต..หากนางติดตามเจ้าไปยังสมรภูมิอเวจี ไม่พ้นคนจากหุบจันทร์โลหิตได้มาหาคววามจากข้าและตาแก่แน่ ถึงตอนนั้นเจ้าจะให้ข้าอธิบายพวกมันอย่างไร? สําหรับเสี่ยวเฮยกับเสี่ยวไป๋ ทั้งคู่ก็คือผู้ที่มีแนวโน้มจะวิวัฒนาการเป็นมังกรเทพยดา 10 กรงเล็บมากที่สุด!”
จี้หนิงอวิ๋นกล่าว
“อาวุโส สมรภูมิอเวจีเป็นดังดินแดนแห่งโอกาสสําหรับข้า แน่นอนว่วามันก็เป็นดินแดนแห่งโอกาสสําหรับเลี้ยวเฮย เสี่ยวไป๋ และเสี่ยวจินด้วย”
ต้วนหลิงเทียนได้แต่กล่าวกับจี้หนิงอวิ๋นอย่างลําบากใจ เพราะเขาเองก็ไม่อาจอธิบายพลังของเทพเบญจธาตุให้อีกฝ่ายฟังได้ ยังไม่อาจบอกได้ด้วยวากับพลังที่ใช้จัดการเหลยอิงนั้น เขาสามารถใช้มันได้อีกหลายรอบ! ถ้าเสี่ยวเฮยกับเสี่ยวไป๋คิดติดตามไปด้วยจริงๆ เขาจะหยุดทั้งคู่ทําอะไร? เต็มที่ก็แค่ปกป้องทั้งคู่ตอนอยู่ด้านในเท่านั้น
“เช่นนั้นถือซะว่าข้าขอร้องเจ้าเถอะ ได้หรือไม่?”
จี้หนิงอวิ๋นกล่าว “อย่างไรครั้งนี้เจ้านับว่าได้ตาแก่ของข้าช่วยเอาไว้..เจ้าก็มิใช่ว่าสมควรตอบแทนบุญคุณผู้อื่นหรือไร?”
