“สมรภูมิรบทั้ง 3 แบบ ล้วนเป็นดั่งสวนสนุกที่เหล่าผู้แข็งแกร่งสร้างขึ้น สิ่งของภายในนั้น ไม่ว่าจะทรัพยากรก็ดีจะโอกาสวาสนาอะไรก็ดี แม้ในสายตาของคนในระนาบเทวโลก พวกมันจะเป็นสิ่งของล้ําค่ายากครอบครอง แต่ในสายตาของเหล่าผู้แข็งแกร่งที่สุดนั่นก็แค่ขยะเหลือเดนที่พวก มันไม่ต้องการ เช่นนั้นแทนที่จะทิ้งขยะเหลือเดนไปเปล่าๆ พวกมันก็แค่สร้างสมรภูมิรบทั้ง 3 แบบขึ้นมา แล้วโยนขยะเหลือเดนลงไปให้ผู้คนเข้าไปเข่นฆ่าแย่งชิงสนองความสุขเล็กๆของพวกมัน”
“กระทั่งเหล่าผู้แข็งแกร่งที่สุดที่ว่างไม่มีอะไรทําหลายคน ก็มักจะมารวมตัวกัน เพื่อเดิมพันกับผู้คนที่เข้าไปเข่นฆ่ากันในสมรภูมิทั้ง 3 แบบ…”
ครั้งแรกที่ได้ยินเรื่องราวดังกล่าวจากวารีเทพชําระโลกา ต้วนหลิงเทียนก็รู้สึกสะอิดสะเอียนนัก และไม่อยากเข้าไปยังสมรภูมิใดๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองกลายเป็นแค่ตัวหมากกระจ้อยหรือสิ่งเดิมพันสร้างความบันเทิงให้ผู้อื่น…
แต่หลังจากคิดอีกครั้ง เขาก็พอจะทําใจได้
ก็ใช่ที่เหล่าผู้แข็งแกร่งที่สุดสร้างทั้งหมดขึ้นมาเพื่อแก้เบื่อ
แต่ก็ไม่ใช่แค่คนของระนาบเทวโลกเท่านั้นที่ถูกปฏิบัติเป็นดั่งของเล่นอย่างเดียว กระทั่งเหล่าเทพในระนาบทวยเทพเองก็ไม่ต่างอะไรกัน! ทั้งหมดล้วนเป็น “ของเล่น”ของผู้แข็งแกร่งที่สุดทั้งสิ้น!!
“ผู้ใดไม่อยากถูกคนอื่นมองว่าเป็นแค่ตัวหมากหรือของเล่นสร้างความบันเทิงก็มีแต่ต้องยกระดับตัวเองขึ้นไปให้สูงพอ”
