“ถึงแม้พลังของเจ้าจักแข็งแกร่งมิใช่ชั่ว ถึงขั้นต้านทานรับมือจักรพรรดิอมตะสมญานามของวังเทียนฉือได้แต่ข้าคิดว่าวิธีของเจ้าคงมิอาจใช้ได้บ่อยครั้งกระมัง? นอกจากนั้นยังมีตัวประหลาดจอมราชันอมตะสมญานามอีกไม่น้อยที่มีพลังพอๆกับจักรพรรดิอมตะสมญานาม แต่สุดท้ายก็เอาชีวิตไปทิ้งที่นั่น”
“เนื่องเพราะเมื่อเจ้าเข้าไปด้านในแล้ว เจ้าก็มีโอกาสพบเจอกลุ่มจอมราชันอมตะสมญานาม ที่เชี่ยวชาญในการล่าสังหารจอมราชันอมตะสมญานามที่โดดเด่นจนเทียบได้กับจักรพรรดิอมตะสมญานามโดยเฉพาะ!”
“หากเป็นไปได้ ถึงแม้เจ้าจะไม่ไปเผ่ามังกรของข้า…แต่อย่างน้อยๆก็ลองไปที่พระรา ชวังจักรพรรดิสวรรค์งี้เมียเทียนเถอะ ฟงชิงหยางกลับมาเมื่อไหร่ มันต้องปลูกฝังเจ้าอย่างดีในฐานะผู้สืบทอดแน่ ถึงตอนนั้นเจ้าก็จะก้าวหน้าขึ้นในเวลาอันสั้น ทั้งยังปลอดภัยและมั่นคงกว่ากันเยอะ”
ทั้งหมดที่จหนิงอขึ้นกล่าวมา เห็นชัดว่าพยายามโน้มน้าวให้ต้วนหลิงเทียนล้มเลิกความตั้งใจเข้าสู่สมรภูมิอเวจี
“ท่านอาวุโส ท่านอย่าได้เกลี้ยกล่อมข้าอีกเลย”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัวไปมา “ข้าตัดสินใจไปแล้ว”
“สมรภูมิอเวจี”
