“ระนาบโลกียะที่เรียกว่าระนาบเซียน…ว่านโช่วเทียน อวี้หวงเทียน หลิงหลัวเทียน แล้วก็จี้เมี่ยเทียน เอาล่ะข้าจําได้แล้ว”
เมิ่งชวนตอบกลับ
หลังจบการสื่อสารกับเมิ่งชวนแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็คิดจะส่งข้อความไปหาฉือหล่าง แต่เขาก็นึกขึ้นได้ว่าเอาลูกแก้ววิญญาณของฉือหล่างให้นักเลียนเสียงไปแล้ว ก่อนจะเข้าไปในคุกหมื่นพันธนาการ
‘ดูเหมือนตอนนี้ข้าจะติดต่อได้แต่ศิษย์พี่รอง ศิษย์พี่หญิง 3 ศิษย์พี่หญิง 4 ศิษย์พี่ 5 แล้วก็ศิษย์พี่ 6 เท่านั้น…’
พอนึกถึงเหล่าศิษย์พี่ ที่ตอนนี้ไม่แน่อาจจะยังไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำว่าเขาก่อการอุกอาจอะไรเอาไว้ ต้วนหลิงเทียนก็ได้แต่ยิ้มแห้งๆออกมา
ถึงแม้ว่าแต่ต้นจนจบเขาไม่ได้คิดใช้ประโยชน์อะไรจากทุกคน แต่ตัดสินจากเรื่องที่เขาก่อไว้ในวังเทียนฉือ แม้วังเทียนฉือจะไม่ลงโทษทุกคน แต่วันหน้าไม่พ้นทุกคนต้องพบเจอกับสายตาแปลกๆของคนอื่นๆในวังเทียนฉือแน่
เพราะสุดท้ายแล้ว เขาที่เป็นศิษย์ในต่านก็เป็นผู้ทรยศ! แถมเรื่องที่ก่อไว้ยังงามหน้าอย่างสาหัสนัก!
ต้วนหลิงเทียนสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะส่งข้อความไปให้ศิษย์พี่ 6 หงเฟย กับศิษย์พี่หญิง 3 หูเหมย เพราะปกติแล้วเขาสนิทกับ 2 คนนี้มากที่สุด “ศิษย์พี่หญิง 3 หากท่านพบครู ข้าฝากท่านขอขมาครูให้ข้าด้วย”
“ศิษย์พี่ 6 ข้าไม่มีหน้ากลับไปพบครูกับศิษย์พี่หญิงใหญ่แล้ว อย่างไรก็ตาม ข้าฝากคําขอโทษไปถึงทั้ง 2 คนด้วย”
