และเหนือขั้นบันไดนี้ รอยแยกมิติที่ราวกับปากอสูรกายก็ราวกับมีชีวิตขึ้นมา มันพุ่งถลาออกไปตามขั้นบันได จี้เข้าใส่จักรพรรดิอมตะเพลิงผลาญ!!
“ใต้เท้าจี้อวี่เหนียน โปรดเมตตาด้วย!!”
ตอนนี้เอง จักรพรรดิอมตะท่องว่างเปล่าที่เห็นฉากเรื่องราวถนัดตา ก็เร่งผสานพลังตะคอกคําสุดตัวอย่างร้อนรน
อนิจจามันยังตะโกนออกมาช้าไป
เปรียะ! เปรียะ! เปรียะ! เปรียะ! เปรียะ!
ท่ามกลางสายตาของทุกผู้คน จักรพรรดิอมตะเพลิงผลาญที่คล้ายตระหนักได้ถึงความน่ากลัวของรอยแยกมิติที่พุ่งตามห้วงมิติที่พับย่นแผ่ขยายออกมาราวขั้นบันได ก็พยายามหลบเลี่ยง แต่ร่างมันพึ่งขยับไม่ทันไร ก็โดนมิติพับผ่นที่แผ่มาราวขั้นบันไดนั่นฉีกเป็นชิ้นๆ !!
จากนั้นในสายตาของทุกคน ร่างที่แหลกเป็นชิ้นๆของจักรพรรดิอมตะเพลิงผลาญ ก็ถูกรอยแยกมิติที่ราวกับปากของอสูรร้ายกระหายเลือดที่ตามมาไล่หลัง กลืนกินหายไปไม่มีเหลือ
ก่อนจะเห็นฉากนี้ ทุกคนก็ตระหนักได้แต่แรก
จักรพรรดิอมตะเพลิงผลาญนั่น ตกตายวิญญาณสลายตั้งแต่โดน ห้วงมิติทับซ้อนที่แผ่ขยายมาราวขั้นบันไดคลี่กางนั่นไปแล้ว
“ช่างเป็นการใช้กฏมิติอันร้ายกาจนัก!!”
นี่เป็นครั้งแรกเลยจริงๆ ที่ต้วนหลิงเทียนได้เห็นการใช้พลังของกภูมิติอันน่าสะพรึงกลัวขนาดนี้เพราะถึงเขาจะมีผลึกสํานึกของผู้แข็งแกร่งที่สุด แต่เสมือนมันอิงตามระดับความเข้าใจของเขา ทําให้เขาแลเห็นแค่การผสานรวมความลึกซึ้งของกฏมิติแค่ 2 ประการชุดต่างๆเท่านั้น
