ในวังเทียนฉือไม่มีจักรพรรดิอมตะสมญานามคนไหนเชียวชาญกฏมิติ แต่ผู้ที่ใช้พลังสะกดห้วงมิติโดยรอบเอาไว้ในลักษณะนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นคนที่เชี่ยวชาญกฏมิติ!
เพียงแค่ต้วนหลิงเทียนไม่ทราบว่าอีกฝ่ายเป็นใคร
อย่างไรก็ตาม อีกฝ่ายเลือกจะใช้พลังกักหัวงมิติรอบกายเขาไม่ให้ใช้เคลื่อนมิติหลบหนี เห็นชัดว่าที่ดีไม่มา ที่มาไม่ดี!
วูบ! วูบ!
และแทบจะพร้อมๆกันกับที่เสียงตะโกนต้วนหลิงเทียนดังจบคํา เบื้องหน้าสายตาต้วนหลิงเทียนก็ปรากฏร่างหนึ่งผุดขึ้นจากอากาศธาตุ
เป็นชายชรามาในชุดคลุมสีเทาอ่อน เส้นผมหยักศกถูกปล่อยให้ยาวสยายไปด้านหลัง หน้าตาไม่คุ้นแม้แต่น้อย
และตอนนี้อีกฝ่ายก็มองตดระทางไกลห่างมาจดจ้องที่ต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเย้ยเยาะ กล่าวคําปรามาสออกมาอย่างขบขัน “ไอ้หนู ในพื้นที่กักกันของเราผู้เฒ่า ไม่งายเลยที่เจ้าจักใช้เคลื่อนมิติหลบหนีไปที่ใดได้”
“เจ้าเป็นใคร”
ต้วนหลิงเทียนมองจองไปยังชายชราเบื้องหน้าด้วยสองตาเคร่งเครียด เอ่ยถามออกไปเสียงเข้ม
“จักรพรรดิอมตะท่องว่างเปล่า!”
ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถามชายชราคลุมเทาผู้มาใหม่ เสียงอุทานของจักรพรรดิอมตะอัสนีกัมปนาท หม่าฉือ ก็ดังขึ้นพอดี
“จักรพรรดิอมตะท่องว่างเปล่า?”
ลูกตาต้วนหลิงเทียนหดเล็กลงโดยพลัน เขาเคยได้ยินศิษย์พี่ 6 หงเฟยในด่านฉือหล่างเล่าให้ฟังครั้งหนึ่ง จึงรู้ว่าอีกฝ่ายเป็นจักรพรรดิอมตะสมญานามที่มีชื่อเสียงในอู๋หยาเทียนพอตัว!
