ชาติที่แล้วในโลกเก่า ผู้ประพันธ์ไซอิ๋วอู๋เอิงเฉิง ก็เป็นคนที่เกิดในยุคราชวงศ์หมิงช่วงปี ค.ศ. 1500..พอดีกับที่ศิษย์พี่ซุนชิงก็เกิดในยุคนั้นพอดี
“เวลาใช่ แถมคนก็ใช่ ดูเหมือนต้นกําเนิดไซอิ๋ว…จะมีต้นตอจากชายคนนี้จริงๆ”
ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าวในใจ
“ต้วนหลิงเทียน ครั้งนี้เจ้าก่อเรื่องใหญ่โตเกินไปจริงๆ…หาไม่แล้วเจ้าที่เป็นคนบ้านเดียวกับข้า ข้าย่อมช่วยเจ้าอย่างดีที่สุดเท่าที่ข้าจะทําได้แน่ แต่วันนี้ข้าเองก็ไม่มีปัญญาจะออกหน้าช่วยเจ้าได้จริงๆ”
หยางเซียวเทียนส่งเสียงผ่านพลังมาอย่างทอดถอน ท่าทางแลดูจปัญญาไม่ต่างอะไรจากฉือหล่างเลย
ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะอึ้งกับวาจาดังกล่าวของหยางเซียวเทียน ด้วยไม่คิดเลยว่าจักรพรรดิอมตะหอนฟ้าเบื้องหน้าจะอัธยาศัยดี และพูดง่ายขนาดนี้
“ตอนนี้ข้าทําได้แค่ แสร้งรบติดพันไม่ลงมือกับเจ้า…เจ้าเองก็รีบหาโอกาสหลบหนีไปเลยเถอะ”
หยางเซียวเทียนส่งเสียงผ่านพลังมาอีกครั้ง
และพอมันพูดจบคํา ทั่วร่างก็ปะทุเพลิงไฟออกมาอย่างรุนแรงปานจะแผดเผาแผ่นฟ้า ร่างโจนทะยานเข้าไปช่วยเหลือกู้ฉางเจียงที่ถูกจักรพรดรอมมตะขยี้เมฆา เถิงฉงป้าพลิกกลับมาไล่ต้อนได้อีกครั้ง และเมื่อมีมันเข้ามาแทรก เถิงฉงป้าที่กลับเป็นฝ่ามีเปรียบอีกครั้งก็ได้แต่ละทิ้งการจู่โจม แล้วเปลี่ยนกลับมาตั้งรับเต็มกําลังเหมือนเดิม..
ในขณะเดียวกัน
เสียงเมิ่งชวนก็ดังขึ้นเข้าหูต้วนหลิงเทียนอย่างประจวบเหมาะ
