งอันด้วยสายตาซับซ้อน
หากไร้เหตุใดอื่น อีกไม่นานข่าวเจียงผิงอันตกตายด้วยอุบัติเหตุก็จะปรากฏ
ไม่ว่าจะตายเพราะสัตว์ภูต หรือตายเพราะธาตุไฟเข้าแทรกระหว่างฝึกฝนก็ตามที
ทั่วทั้งศาลาเติงเซียน หากล่วงเกินฝ่ายรักษาระเบียบ ผู้ใดก็มิอาจอยู่เป็นสุข
กระทั่งศิษย์ผู้อาวุโสอย่างเฉิงฮั่น เมื่อล่วงเกินฝ่ายรักษาระเบียบยังถูกส่งเข้าคุกมืด ยังไม่กลับออกมาเลย
ศิษย์ศาลาเติงเซียนทั้งหลายค่อย ๆ กระจายตัว ไร้ผู้ใดเข้ามาเสวนากับเจียงผิงอันด้วยกลัวจะถูกลากมาพัวพัน
เจียงผิงอันนำยันต์สื่อสารออกมาติดต่อเฉียนฮวั่นโหรว
“ยามนี้เจ้าอยู่ที่ใด ข้าล่วงเกินคนไว้ กังวลว่าพวกเขาอาจเล่นงานเจ้า ข้าจะส่งเจ้ากลับไปก่อน”
“ล่วงเกินคน? เจ้าโง่ที่ฆ่าอัจฉริยะของฝ่ายรักษาระเบียบที่เขาว่ากันในพื้นที่สื่อสารคงมิใช่เจ้าหรอกกระมัง?”
เฉียนฮวั่นโหรวถามอย่างตื่นตะลึง
เจียงผิงอันเงียบไปสองลมหายใจ ก็ตอบว่า “หากเข้าใจไม่ผิด ก็ข้านี่แหละ”
“เจ้านี่แน่จริง ๆ ไปที่ใดก็ก่อเรื่องใหญ่ได้ตลอด กลบรัศมีข้าเสียมิด”
เฉียนฮวั่นโหรวเย้าแหย่
“ไม่มีเวลาล้อเล่นแล้ว เจ้ารีบกลับมาที่อยู่เก่าเจ้าเสีย ข้าจะส่งเจ้ากลับไป” เจียงผิงอันกล่าวเสียงขรึม
“ไม่ต้อง ก่อนหน้านี้มีผู้อาวุโสสองท่านเห็นข้าใช้วิญญาณเทวะมากมายแล้วตกใจ อยากรับข้าเป็นศิษย์ ไว้ข้าจะบอกพวกเขาว่านี่คือระบบการฝึกฝนที่เจ้าสร้าง พวกเขาจะรับเจ้าเป็นศิษย์แน่นอน”
น ้าเสียงของเฉียนฮวั่นโหรวผ่อนคลาย
นางทราบคว
