หน ล่วงเกินฝ่ายรักษาระเบียบเข้า เขาก็ตายแน่”
ในศาลาเติงเซียน ไม่มีศิษย์ทั่วไปคนใดที่ล่วงเกินฝ่ายรักษาระเบียบแล้วจบดี
ขณะเดียวกัน ข่าวใหญ่อีกข่าวก็แพร่ไปในศาลาเติงเซียน
“ข่าวใหญ่ คนคลั่งเฉียนฮวั่นโหรวที่รับภารกิจวันละเป็นร้อย ๆต่อวันมิได้ใช้อวตาร แต่เป็นวิญญาณเทวะ นางใช้วิญญาณเทวะพร้อมกันได้เป็นร้อย ๆ ร่างในคราวเดียว!”
“อย่าพูดเหลวไหล เจ้าละเมออยู่หรือไร คนหนึ่งคนจะมีวิญญาณเทวะมากมายอะไรขนาดนั้นได้?”
“เรื่องจริงนะ! มีข่าวเด็ดยิ่งกว่านั้นอีก เฉียนฮวั่นโหรวสร้างระบบฝึกฝนด้วยตนเอง ยามนี้มีผู้อาวุโสกลุ่มหนึ่งคิดรับนางเป็นศิษย์!”
“ประมุขศาลาทราบเรื่อง และเขาก็มารับเฉียนฮวั่นโหรวเป็นศิษย์ด้วยตนเอง!”
“อะไรนะ มิใช่ประมุขศาลาไม่รับศิษย์หรือ?”
ประมุขศาลาเติงเซียนสาขาแคว้นชางหลานมิเคยรับศิษย์ กระทั่งประกาศต่อโลกภายนอกว่าเขาจะไม่รับผู้ใดเป็นศิษย์
เขารับศิษย์ครั้งนี้ เท่ากับตบหน้าตนเองอย่างจัง แสดงชัดว่าประมุขศาลาให้ความสำคัญกับเฉียนฮวั่นโหรวอย่างยิ่ง
และความแข็งแกร่งของประมุขศาลาผู้นี้ก็ก้าวข้ามขอบเขตพ้นพิบัติสู่ระดับอื่นแล้ว…
ยามเฉียนฮวั่นโหรวกลายเป็นศิษย์ของประมุขศาลา นางก็ประกาศต่อสาธารณะตามมาว่าเจียงผิงอันเป็นคู่บำเพ็ญของนาง
ข่าวใหญ่ซึ่งปรากฏติด ๆ กันทำให้ศิษย์ศาลาเติงเซียนมากมายไร้กะจิตกะใจฝึกฝน
โดยเฉพาะเมื่อทราบว่าเจียงผิงอันและเฉียนฮวั่นโหรวเป็นคู่บำเพ็ญกัน หัวใจบุรุษมากมายก็เจียนแหลกเหล
