ต้วนหลิงเทียนแน่นอนว่ารู้ดีแก่ใจ หากจักรพรรดิสวรรค์แห่งอู๋หยาเทียนมาถึง ถึงแม้มันจะไม่อาจฆ่าเผยหยวนจี๋กับคนอื่นๆได้ แต่ก็สามารถเลือกจะประวิงเวลารอกําลังเสริม ถึงตอนนั้นหากถูกกลุ้มรุมมากเข้า ทุกคนก็ยากจะรอดพ้นความตาย
บิดามารดาของฮ่วนเอ๋อก็ถูกลิขิตให้กลับไปถูกจองจําอีกครั้ง
“ไปเถอะ”
พอต้วนหลิงเทียนกล่าวจบเผยหยวนจี๋ก็กล่าวชวนก่อนจะพุ่งร่างนําออกไปเร็วไว และไม่ว่าค่ายกลหรือข่ายอาคมใดๆ ก็ได้วิธีที่ต้วนหลิงเทียนสอนมาทําลายลงได้อย่างง่ายดาย
สําหรับผู้ที่ถูกขังอยู่ในเรือนจําชั้น 1 เดิมที่คนอื่นๆก็คิดจะปล่อย แต่ต้วนหลิงเทียนไม่อยากให้มีใครดอดออกไปแจ้งข่าวเพื่อหวังทําดีไถ่โทษ เช่นนั้นจึงตัดสินใจบอกทุกคนว่าไม่ต้องปล่อยคน
“ออกมาได้แล้ว!”
หลังจากออกจากเรือนจําที่มีไว้คุมขังนักโทษ ทุกคนก็ผ่านช่องทางแคบๆสั้นๆ ไม่นานก็มาถึงหน้าหอเกิดดับ แน่นอนว่าที่เวทีศิลากลางหาวหลังหอเกิดดับก็มีคนกําลังทําความเข้าใจกฏแห่งความตายอยู่ไม่น้อย
ทําให้ยามต้วนหลิงเทียนกับคนอื่นๆที่พึงปรากฏตัวออกมา และกําลังมุ่งหน้าเพื่อไปยังช่องทางสู่หน้าหอชําระบาป ก็มีคนที่เห็นความเคลื่อนไหวเร่งเห็นร่างออกมาไล่ตาม
“หยุด!!”
“พวกเจ้าเป็นผู้ใดกัน!?”
อาวุโสหลายคนในหอเกิดดับที่สังเกตเห็นความวุ่นวาย ไม่ว่าจะชราหนุ่มสาว ล้วนเห็นร่างโจนทะยานออกมาจากหอเกิดดับ ไล่หลังพวกต้วนหลิงเทียนไปทันที ปากยังตะโกนห้ามเสียงดังโวยวาย
