“นรกเถอะ! 6 จักรพรรดิอมตะสมญานามตัวอันตรายฆ่าไม่ตายนั้น ไฉนพวกมันแหกคุกออกมาได้หมดเลยเล่า…ตลอดประวัติศาสตร์คุกหมื่นพันธนาการเรา เรื่องฉิบหายพรรค์นี้เคยเกิดขึ้นด้วยหรือ!?”
“มารดามันเถอะ พวกมันหนีออกมาได้อย่างไรกัน!?”
“แล้วพวกมันจะฝ่าจัตุรัสสิ้นสุดออกไปได้หรือไม่!?”
“ค่ายกลสังหารและข่ายอาคมปิดกั้นที่จัตุรัสสิ้นสุด กล่าวไปก็ไม่ได้สลับซับซ้อนและทรงพลังมากไปกว่าค่ายกลและข่ายอาคมบนเรือนจําชั้น 3…ในเมื่อพวกมันถล่มมารดาค่ายกลของเรือนจําชั้น 3 ออกมาได้ แล้วจัตุรัสสิ้นสุดจะไปเหลือบ่ากว่าแรงพวกมันได้อย่างไร!?”
ตอนนี้หอเกิดดับอลหม่านกันยกใหญ่
กระทั่งอาวุโสของวังเทียนฉือรวมถึงศิษย์อัจฉริยะที่กําลังทําความเข้าใจกฏแห่งความตายอยู่ที่แตกตื่นไม่แพ้กัน
อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ทุกคนทําเป็นหูทวนลมสองตาฝ้าฟางคล้ายไม่เห็นเรื่องราวใด นั่งหยั่งรากอยู่บนเวทีศิลากลางหาวไม่ไหวติง ไม่คิดจะโดดลงน้ำบ่อนี้แม้แต่น้อย
ล้อกันเล่นหรือไร!?
กลุ่มนักโทษหลบหนีนั้น มันจักรพรรดิอมตะสมญานามตัวเป้งทั้งนั้น! เกิดพวกมันเสนอหน้าไปให้อีกฝ่ายรําคาญใจขึ้นมา พวกหลังมือมาสักเปรี้ยงพวกมันไม่เป็นปุ๋ยคาหอเกิดดับแล้วรึ?
ถึงเวลานั้นต่อให้มีอภินิหารอันใดทําให้พวกมันรอดตายมาได้ แต่ก็ต้องมีหนังลอกกันบ้าง!!
ส่วนอีกด้าน
