พอได้ยินคําตอบของเผยหยวนจี๋ ต้วนหลิงเทียนก็อึ้งไปครู่หนึ่ง จากนั้นในใจก็บังเกิดความคิดอุกอาจหนึ่งในหัว อดไม่ได้ที่จะเอ่ยถามออกไปว่า “พี่ใหญ่เผย.สหายเก่าที่ท่านว่าคงไม่ใช่อาวุโส เฟยหรอกนะ?”
“หืม? เจ้ารู้จักตู้เฟยได้อย่างไร..หรือนางยังทิ้งเศษเสี้ยวสํานึกของนางเอาไว้ในโลกใบเล็ก?”
ลูกตาเผยหยวนจี๋หดเล็กลงเร็วไว เร่งถามออกมา
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า “เรื่องที่ท่านมอบแหวน 9 วิญญาณหยางให้ข้าเพื่อหาแหวน 9 วิญ ญาณหยินนั้นราบรื่นและลุล่วงไปด้วยดี…เพียงแต่แหวน 9 วิญญาณหยินนั้นถูกเก็บไว้ในมือของเศษเสี้ยวสํานึกที่ผู้อาวุโสตู้เฟยหลงเหลือไว้”
“ต่อมา หลังจากอาวุโสตู้เฟยมอบแหวน 9 วิญญาณหยินให้ข้าแล้ว ก็ฝากฝังข้าให้มาบอกท่านว่าหากเป็นไปได้ก็ขอให้ท่านคอยดูแลฮ่วนเอ๋อด้วย”
ตัวนหลิงเทียนกล่าว
“ฮ่วนเอ๋อ?”
เผยหยวนจี๋ “สาวน้อยเผ่าจิ้งจอกมายาที่ติดตามเจ้าในตอนนั้นนะหรือ?”
“ใช่”
ตัวนหลิงเทียนตอบกลับ
“เท่าที่ข้ารู้จักตู้เฟยมา หากไม่ใช่คนที่ใกล้ชิดและสําคัญกับนางมากจริงๆ นางไม่มีทางฝากฝังให้ข้าช่วยดูแลแน่…ที่แท้ฮ่วนเอ๋อเกี่ยวข้องกับนางอย่างไรกันแน่?”
เผยหยวนจี๋เอ่ยถามอีกครั้ง
“ฮ่วนเอ๋อ ต้องเรียกนางว่ากูป่อ”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มขึ้นขม พลางกล่าว “พี่ใหญ่เผยหากข้าเดาไม่ผิดที่ท่านมาวังเทียนไม่พ้น เพราะคิดช่วย ตู้เสวียน หลานสาวของอาวุโสตู้เฟยใช่หรือไม่?”
“ใช่”