เสี่ยวเฮยพยักหน้า เพราะมันก็รู้ดีว่าปฏิเสธไปก็ไร้ประโยชน์ เพราะเห็นได้ชัดว่าอาวุโส 4 นั้นเป็นห่วงความปลอดภัยของมันกับน้องสาว
“ตาแก่นั่นก็ออกจากการปิดด่านบ่มเพาะมานานแล้ว ครั้งนี้พาตาแก่ไปเที่ยวพักผ่อนด้วยก็ดีเหมือนกัน”
จี้หนิงอวิ๋นยิ้ม
ได้ยินคําพูดประโยคนี้ของจี้หนิงอวิ๋น ไม่ว่าจะเสี่ยวเฮยหรือเสี่ยวไป๋ก็อดตกตะลึงไม่ได้
ทั้งคู่รู้ดีว่า “ตาแก่” ที่จี้หนิงอวิ๋นเรียกหาคือใคร เป็นผู้อาวุโสใหญ่ของเผ่ามังกรผู้นั้น 1 ใน 3 ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดา 16 จักรพรรดิอมตะสมญานามของเผ่ามังกร!
หลังจากเสียงกล่าวของหนิงอลิ้นดังจบคําได้ไม่นานนัก ชายวัยกลางคนร่างกํายําหนึ่งก็วูบมาปรากฏตัวข้างกายจี้หนิงอวิ่นปานภูตผี
ชายวัยกลางคนผู้นี้ร่างกายกํายําปีกปืน ใบหน้ารูปเหลี่ยมของมันแลดูคมเข้มน่าเกรงขาม แม้ไม่มีโทสะแต่กลับทําให้ผู้คนยําเกรง
อย่างไรก็ตามยามมันหันไปมองจี้หนิงอวิ๋นที่อยู่ข้างๆ ใบหน้าอันน่าเกรงขามขอมมันก็ฝืนยิ้มออกมาอย่างหาได้ยาก “หนิงอวิ๋น เจ้าเรียกหาข้าหรือ?”
“พอดีเสี่ยวเฮยกับเสี่ยวไป๋กําลังจะไปเยือนอวี้หวงเทียนพร้อมกับเจ้าหนูน้อยของหุบจันทร์โลหิต ข้าเองก็เลยคิดจะไปเดินเล่นกับพวกเด็กๆ ท่านเองก็บ่นว่าเบื่อๆเพราะไม่มีอะไรทําไม่ใช่รี มิสู้มากับพวกเราเถอะ”
จี้หนิงอวิ๋นกล่าว
“ไปเที่ยว ประเสริฐ!”
