เข้าใส่ไผ่สวรรค์แกร่งต้นเขื่องที่ตระหง่านท่ามกลางฟ้าดินเข้าอย่างจัง!
โดนพลังทําลายอันน่าสะพรึงสองขุมซัดถล่มเข้ามาจังๆ ร่างไผ่สวรรค์แกร่งที่ปลดปล่อยแสงพลังออกมาต้านทานก็เริ่มสั่นไหวรุนแรง จากนั้นจึงเห็นว่าม่านพลังป้องกันของมันแตกสลาย ปานแก้วกระจก อย่างไรก็ตามด้วยแสงพลังสีเขียวที่ฉาบเคลือบเอาไว้ทําให้ม่านกกลังของมันฟื้น คืนสภาพในชั่วพริบตา!
ครู่ต่อมาการโจมตีระลอกที่ 2 ของเมิ่งชวนก็ถล่มซ้ําตามติด ค่ายกลริ้วกระบี่ปานกลีบบุปผาพิสดาร ถล่มลงมาดั่งห่าพิรุณ พลังสภาวะราวกับจะถล่มกวาดทําลายได้ทุกสิ่ง!
จนเมื่อฝุ่นควันและคลื่นกระแทกอันน่าพรั่นพรึงซาลง ก็เปิดเผยเรื่องราวให้รู้ว่า…พลัง 3 ขุมที่ประดังเข่นฆ่าเข้ามาติดๆกัน กลับไม่อาจทําได้แม้แต่สร้างรอยขีดข่วนให้ไผ่สวรรค์แกร่ง! ลําไผ่ ยังตระหง่านเชื่อมฟ้าดินในสภาพสมบูรณ์ ราวกับไม่เป็นอะไรเลย!
“ถึงแม้ความแข็งแกร่งของเจ้าจักไม่ได้ด้อยไปกว่าข้า ทําให้ข้าไม่อาจทําอะไรเจ้าได้ แต่เจ้าก็ไม่มีวันทําอะไรข้าได้เช่นกัน…ร่างที่แท้จริงของข้าคือไผ่สวรรค์แกร่ง! ต่อให้จะมีต้วนหลิงเทียนจะร่วมมือกับเจ้า แต่วันนี้อาศัยพวกเจ้าสองคนคิดฆ่าข้า ยังทําไม่ได้!”
เสียงชราหนึ่งดังออกมาจากไผ่สวรรค์แกร่งลําเขื่องเบื้องหน้า ฟังดูก็บอกได้โดยพลันว่านั่นเป็นเสียงตู๋กูหวู่่ และเห็นได้ชัดว่ามันกําลังกล่าวคํากับเมิงชวน น้ําเสียงฟังแล้วยังเปี่ยมล้นไปด้วยความ มั่นใจเป็นที่สุด ไม่ได้กังวลเ
