ปอย่างเกรี้ยวกราด อุบัติรอยแยกอันน่าพรั่นพรึงชวนให้ผู้คนขนลุกซู่!!
เรียกว่าหนึ่งกระบี่มหึมาที่สับลงครานี้ มันแยกผ่าสรรพสิ่งเบื้องหน้าไปเป็นทาง แผ่นฟ้าเสมือน ถูกแยกผืนดินเบื้องล่างปรากฎหุบเหวลึกไม่เห็นก้นลากยาวไปเป็นทาง! คําเบิกฟ้าผ่าปฐพี่หาได้เกินเลยไม่!!
“คิดจะรักษาตัวเอง!?”
และในวินาทีที่ไผ่สวรรค์แกร่งถูกผ่าแยกเป็นสองเสี่ยยงจากบนลงล่าง เมิ่งชวนก็แสยะยิ้มเย้ยหยันด้วยความดูแคลน
พริบตาต่อมาจากปลายยอดไผ่สวรรค์แกร่งที่ถูกผ่าแยกเป็นสองเสี่ยง ก็อุบัติพลังสีน้ําเงินเกรี้ยวกราดถล่มลงมาดังทัณฑ์สวรรค์ บดขยี้ทําลายไผ่สวรรค์แกร่งจนแหลกเป็นผุยผง!!
ไม่
เสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความสิ้นหวังของตึกหวี่ดังขึ้น พร้อมๆกันกับเศษซากไผ่ สวรรค์แกร่งที่ถูกทําลายจนปนี้ก็สลายหายไปท่ามกลางฟ้าดิน
ความเร็วเสียงย่อมเชื่องช้ากว่าความเร็วแสง นับประสาอะไรกับหนึ่งกระบี่ที่ไวกว่าแสง!
อันที่จริงตุ๊กเหวินได้กรีดร้องออกมาตั้งแต่ก่อนที่ร่างไผ่สวรรค์ของมันจะถูกผ่าแยกเป็นสองเสี่ยงแล้ว…
“ไผ่สวรรค์แกร่ง มันก็เท่านั้น”
เพิ่งชวนสะบัดมือ กระบีในมือก็สลายเป็นแสงหายเข้าไปในร่างกาย ขณะเดียวกันเงาร่างยักษาตัวเขื่องที่ปกคลุมร่างกายอยู่ก็สลายหายไปพร้อมๆกัน ราวกับไม่เคยปรากฏตัวขึ้นมาก่อน
ร้ายกาจมาก!”
เดิมที่ต้วนหลิงเทียนคิดว่า เพื่อฆ่าตูกหรูให้ตาย คงต้องให้มังกรชั่วร้ายลงมือผสานจู่โจมรวมถึงต้องหาทางใช้พลังของเทพเบญจธาตุอย่างแยบคาย..
ไม
