หากเขาเลือกได้ ก็ไม่อยากใช้วิธีอุกอาจสุดโต่งเช่นนั้น จนต้องกลายเป็นศัตรูกับวังเทียนฉือเลย เพราะสิ่งนั้นก็หมายถึงเขาได้หันหลังให้กับฉือหล่างและศิษย์พี่ทั้งหลาย อนิจจาใต้หล้ามีบางเรื่อง ไม่อาจไม่ทําทั้งบางครั้งทางเลือกก็ไม่ได้มีมากนัก
“ฮ่วนเอ๋อ พี่หลิงเทียนจะไม่ทําให้เจ้าต้องผิดหวังแน่นอน”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวในใจ หลังจากหงเฟยกลับไปแล้ว
‘11 เดือนหลังจากนี้ ก็จะถึงเวลาเข้าไปทํางานที่คุกหมื่นพันธนาการ’
ในใจต้วนหลิงเทียนเริ่มวาดแผนคร่าวๆ
และหลังจากหงเฟยกลับไปได้สักพัก ต้วนหลิงเทียนที่ครุ่นคิดเรื่องราวในหัวคร่าวๆ ก็เริ่มใช้ผลไม้อมตะและบ่มเพาะพลังทันที
ครึ่งปีต่อมา
“ฮ่วนเอ๋อ ออกจากวังเทียนฉือไปที่หนึ่งกับข้า”
หลังจากต้วนหลิงเทียนกล่าวชวนฮ่วนเอ๋อแล้ว เขาก็เห็นร่างพานางออกจากสถานที่พักบ่มเพาะในด่านของฉือหล่าง จากนั้นก็พาฮ่วนเอ๋อออกจากวังเทียนฉือและมุ่งหน้าไปยังทางใต้ ในที่สุดก็มาหยุดลงยังป่าไผ่อันกว้างใหญ่แห่งหนึ่ง
“พี่หลิงเทียน ท่านพาข้ามาที่นี่ทําไมหรือ?”
ฮ่วนเอ๋อหันไปมองถามต้วนหลิงเทียนด้วยความงุนงง ด้วยไม่ทราบว่าพี่หลิงเทียนพานางมาที่นี่ทําไม และไม่ได้บอกอะไรกับนางมาก่อนเลย
“ฮ่วนเอ๋อ ไม่ใช่เจ้าเคยบอกพี่หลิงเทียนหรอกหรือว่าอยากไปดูบ้านเกิดที่พี่หลิงเทียนโตมา?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
“อื้อ”
ฮ่วนเอ๋อพยักหน้า
“ตอนนี้พี่หลิงเทียนจะพาเจ้าไปเที่ยวระนาบเซียน”
