“เพ่ย! ศิษย์พี่ 5 หนังหน้าท่านสร้างจากฝาบ้านหรือไร ไฉนถึงได้หนานักเล่า!? ท่านไม่ได้ทำอะไรสักอย่างแต่มารีดไถข้าทีเดียว 2 ส่วนเนี่ยนะ!?”
หงเฟยโพล่งออกมาด้วยความฉุน
“ใครบอกเจ้าว่าข้าไม่ได้ทำอะไร ไม่ใช่ว่าตอนนี้ข้ากำลังคุ้มกันเจ้ากับผลึกอมตะอยู่รึไง?”
โอวหยางฉีเฟยกล่าวออกมาเสียงเรียบ
ได้ยินคำพูดหน้าตายของโอวหยางฉีเฟย หงเฟยก็รู้สึกหมดคำจะพูดอยู่บ้าง “ศิษย์พี่ 5 ไฉนก่อนหน้าข้าไม่รู้มาก่อนว่าท่านที่แท้ไร้ยางอายถึงเพียงนี้? ข้าขอบอกท่านไว้ตรงนี้เลย ผลึกอมตะเหล่านี้ข้าจักแบ่งให้ศิษย์น้องเล็กครึ่งหนึ่ง! หากท่านอยากได้ส่วนแบ่งก็ไปคุยกับศิษย์น้องเล็กเอาเอง”
“โฮ่ว? หายากนักที่เจ้าอ้วนแสนตระหนี่วันนี้จะใจกว้างดั่งมหาสมุทร…ในเมื่อเจ้าแบ่งให้ศิษย์น้องเล็ก 5 ส่วน เช่นนั้นข้าเอาแค่ 1 ส่วนก็พอ แน่นอนว่า 1 ส่วนที่ว่าเจ้าต้องชักออกมาจากส่วนของเจ้า”
โอวหยางฉีเฟยกล่าว “สำหรับส่วนของศิษย์น้องเล็ก ก็ให้ศิษย์น้องเล็กไปห้ามแตะ”
“ท่าน…”
หงเฟยได้แต่ยอมรับอย่างจำใจ ขณะเดียวกันก็เริ่มประกาศเสียงดังว่ารับแทงหานอวิ๋นจิ่น โดยเสนออัตราเดิมพันที่สูงขึ้นอีกหลายส่วน ทำให้ไม่นานนักยอดผลึกอมตะที่มาแทงกับมันก็ทะลุเป้า 2 ล้าน กระทั่งจำนวนยังไหลไปเรื่อยๆจนเข้าใกล้ผลึกอมตะจอมราชัน 3,000,000 ก้อนเข้าไปทุกขณะ
