เป็นธรรมด่าวาแม้มันจะเกลียดชังทั้งอาฆาตแค้นต้วนหลิงเทียน แต่ใจยังอดไม่ได้ที่จะสั่นไหวไปเบาๆเพราะกลเม็ดของต้วนหลิงเทียน…อาศัยแค่จอมราชันอมตะสมญานามคนหนึ่ง ไฉนมีไพ่ตายและวิธีการมากมายนัก?
ใช่ผู้คนแน่หรือ?
“หากน้องเหวินไม่ได้กล่าวใดผิดพลาด…น่ากลัวว่าอุปกรณ์เทพของต้วนหลิงเทียน ต่อให้เป็นในระนาบเทพก็น่าจักเป็นยอดอุปกรณ์เทพที่อยู่เหนืออุปกรณ์เทพระดับสูงทั้งมวล…”
“หาไม่แล้วไฉนถึงมอบพลังมหาศาลถึงขั้นนั้นให้มันได้…”
ดวงตาของตู๋กูหวู่ตอนนี้ ปรากฏสีสันแห่งความโลภออกมาอย่างยากจะปกปิด!
ตู๋กูหวู่ก็ไม่ได้รู้เลยว่าก่อนที่ตู๋กูเหวินจะตกตาย ในห้วงเวลาที่แทงหอกหมายฆ่าต้วนหลิงเทียนให้ตายนั้น ไม่ใช่ว่ามันไม่คำนวณพลังของอุปกรณ์เทพที่ต้วนหลิงเทียนมี…แต่พอมันสัมผัสได้ถึงพลังของเทพเบญญจธาตุ มันจึงได้รู้ว่ามันคำนวณทุกสิ่งทุกอย่างผิดไปตั้งแต่แรก และมันประเมินอุปกรณ์เทพของต้วนหลิงเทียนสูงไป…
กระทั่งในห้วงเวลาสุดท้ายตู๋กูเหวินจึงตระหนักได้ว่า…
ไฉนร่างอวตารกฏของต้นไม้เทพสนหลิวที่ต้วนหลิงเทียนยควบสร้างขึ้นถึงได้แข็งแกร่งทรงพลังนัก ที่แท้ไม่ใช่เพราะอุปกรณ์เทพอะไร แต่ทั้งหมดเป็นเพราะพลังของเทพเบญจธาตุ!
เป็นธรรมดาว่าตู๋กูเหวินมารู้เรื่องนี้เอาตอนที่สายไปแล้ว
มันไม่มีเวลาส่งข้อความบอกตู๋กูหวู่
ดังนั้นตู๋กูหวู่จึงไม่รู้
