เสียงกระบี่แหวกฟ้าฉับไวดังขึ้นถิ่บ อุบัติคลื่นกระบี่สีรุ้งห่าหนึง พุ่งซัดออกไปทำลายเถาวัลย์เส้นเขื่องที่รวบมัดกิ่งต้นไม้เทพสนหลิวจนหมด!!
หากเป็นตอนปกติ เถาวัลย์ของตู๋กูเหวินที่เกิดจากการสานรวมความลึกซึ้ง 3 ผสานนี้ ย่อมสามารถฟื้นคืนสภาพได้ฉับไว
ทว่าสถานการณ์ตู๋กูเหวินตอนนี้ในเลยใช้คำปกติมาอธิบายได้?
ตู๋กูเหวินได้รับบาดเจ็บแล้ว
แถมยังเป็นการบาดเจ็บสาหัส!!
“อั๊คค!”
ตู๋กูเหวินที่ถูกลำแสงทำลายล้างสองผสานซัดเข้ากลางหลัง กระอักโลหิตออกมาไม่หยุด และมันพึ่งจะรู้สึกตัว ก็พบว่าต้วนหลิงเทียนได้ตัดเถาวัลย์ที่รวบมัดกิ่งต้นไม้เทพสนหลิวไปหมดแล้ว!
จังหวะนี้สีหน้าของมันมืดดำคล้ำลง แววตาฉายชัดถึงความเย็นชาถึงขีดสุด ตะคอกคำออกมาอย่างเดือดดาล “สารเลวน้อย! เจ้ากล้าลอบกัดข้า!!”
วินาทีนี้หากตู๋กูเหวินยังไม่อาจตระหนักเรื่องราวได้ เกรงว่าชีวิตที่มันอยู่มาหลายปีคงไร้ค่าเยี่ยงชีวิตสุนัขแล้ว
วูบ!!
พร้อมๆกันกับที่ตู๋กูเหวินตะคอกออกมาเสียงดังลั่น ร่างของมันก็ไหววูบ คิดจะหลบหนีไปให้พ้นจากจุดนี้ก่อนมังกรชั่วร้ายทั้ง 2 จะจู่โจมออกมาอีกครั้ง
อย่างไรก็ตามร่างมันพึ่งจะเคลื่อนไหวไปได้ไม่ทันไร ร่างอวตารกฏต้นไม้เทพสนหลิวก็พุ่งทะลุห้วงมิติมาปรากฏตัวเบื้องหน้ามันดั่งภูตผี จากนั้นกิ่งหลิวมากมายที่พึ่งได้อิสระกลับคืน ก็พุ่งออกไปฉับไวปานเงาพราย พริบตาก็รัดพันร่างตู๋กูเหวินเอาไว้แล้ว!!
“อยู่!!”
