กลุ่ม ต้วนหลิงเทียนก็พยักหน้าให้ฉือหล่างด้วยรอยยิ้ม
“เจ้ามั่นใจหรือไม่?”
ฉือหล่างเอ่ยถาม
“หากข้าไม่มั่นใจข้าไม่ท้ามันหรอก”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้ม
ถึงแม้จะไม่ทราบว่าบ่อเกิดความมั่นใจของต้วนหลิงเทียนมาจากที่ไหน แต่ในเมื่อต้วนหลิงเทียนพูดออกมามด้วยความมั่นใจแบบนี้ ไม่ว่าจะหูเหมยหรือหงเฟย ก็พอได้ระบายลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก
ท้ายที่สุดแล้วการประลองระหว่างศิษย์น้องเล็กพวกมันกับฝานฉี ก็ไม่ใช่พวกมันไม่เห็นความหวังว่าศิษย์น้องเล็กจะชนะหรือไร? แล้วผลออกมาเป็นไงเล่า?
“ฮ่วนเอ๋อ พวกเรากลับกันเถอะ”
ต้วนหลิงเทียนกล่าวชวนฮ่วนเอ๋อ จากนั้นก็เหินร่างจากสังเวียนอัจฉริยะไปพร้อมกับฉือหล่างและคนอื่นๆ
จนเมื่อต้วนหลิงเทียนกับพวกจากไปแล้ว เสียงสนทนาบริเวณสังเวียนอัจฉริยะจึงกระหึ่มขึ้นมาอีกครั้ง บรรยากาศกลายเป็นคึกคักปานตลาดสดยามเช้า!
“ฮ่าๆๆๆ…มีเรื่องบันเทิงให้ชมดูอีกแล้ว!!”
“ต้วนหลิงเทียนผู้นั้น ในเมื่อมั่นใจเรื่องเข่นฆ่าให้ตายกันไปข้างกับหานอวิ๋นจิ่น ก็เผยให้เห็นว่ามันเชื่อมั่นในตัวเองอย่างแรงกล้า!!”
“แต่ก็ไม่แน่นักหรอก จากกลิ่นอายต้วนหลิงเทียนนั่นเป็นมนุษย์แท้ๆแน่นอน ด้วยวัยเพียงเท่านี้จะไปเอาชนะหานอวิ๋นจิ่นได้อย่างไร?”
…
หลังจากที่เหล่าศิษย์วังเทียนฉือที่มาชมดูเรื่องราวการประลองที่สังเวียนอัจฉริยะแยกย้ายกันจากไป แต่ละคนก็เอาเรื่องราวไปบอกเล่าต่อสหาย ทำให้ไม่ทันข้ามวันเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นก็แพร่กระจา
