“โอทวยเทพ! ฝานฉีนั่นเป็นถึงจอมราชันอมตะ 6 ผสานที่เข้าใจความลึกซึ้งของกฏแห่งมถึขั้นตอนความสำเร็จยิ่งใหญ่ 7 ประการ แถมร่างที่แท้จริงยังเป็นถึงต้นไม้เทพสนหลิว…กระนั้นยังถูกต้วนหลิงเทียนตีตาย?”
“พลังที่ฝานฉีเผยออกมาเมื่อครู่ ให้มองไปยังศิษย์อัจฉริยะทั้ง 100 คนของวังเทียนฉือเรา นอกจากศิษย์อัจฉริยะที่แข็งแกร่งที่สุด 5 คนนั่นแล้ว ก็มีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่รับมือมันได้กระมัง?”
“นี่มันยังไงกันแน่ ต้วนหลิงเทียนทรงพลังถึงขนาดนั้นเชียวหรือ?”
“ผู้ใดบอกข้าได้บ้างว่าเกิดอะไรขึ้น? ข้าด่านพลังอ่อนด้อยจึงเห็นแค่ฝานฉีแปลงร่างลงมือฟุ่บฟั่บๆไม่กี่ที อยู่ดีๆบนเวทีก็เหลือแต่ต้วนหลิงเทียนแล้ว…ที่แท้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“ศิษย์น้องท่านนี้ ถึงข้าเห็นเรื่องราวแต่ก็ไม่รู้จะอธิบายให้เจ้าฟังอย่างอย่างไร…เพราะเมื่อครู่ไม่ทราบต้วนหลิงเทียนใช้วิธีอะไรกันแน่ อยู่ๆฝานฉีก็กลับมาอยู่ในร่างมนุษย์เฉยเลย…”
“ต้วนหลิงเทียนใช่ฝึกวิชาอาคมของพวกแสวงเต๋าหรือไม่? หาไม่แล้วไม่มีทางฆ่าฝานฉีอย่างมีข้อกังขาเช่นนี้ได้!”
…
เหล่าศิษย์วังเทียนฉืองุนงงกันยกใหญ่ ด้วยไม่มีใครคิดใครฝันว่าอยู่ๆการปะทะกันระหว่างฝานฉีกับต้วนหลิงเทียนจะจบลงในลักษณะนี้
เดิมทีทั้งคู่ต่างฝ่ายต่างพร้อมเข่นฆ่ากันบนสังเวียนเป็นตาย และเป็นฝานฉีที่ลงมือก่อนเผยพลังจอมราชันอมตะ 6 ผสานออกมา ทำให้ทุกคนคิดว่าต้วนหลิงเทียนไม่น่าจะสู้ได้แน่…
