เพราะหากศิษย์น้องเล็กตกตายไป มันคงได่แต่โทษตัวเองไปทั้งชีวิต!
เนื่องเพราะจุดเริ่มต้นความขัดแย้งกับหลิวเจี้ยนมีมูลเหตุมาจากมัน หาไม่แล้วเรื่องราวคงไม่ลุกลามบานปลายมาถึงขั้นลงประลองเป็นตายกับกับฝานฉี…
“ศิษย์น้องเล็กร้ายกาจขนาดนี้เชียวหรือ?”
หูเหมยรู้สึกประหลาดใจครั้งใหญ่ ถึงแม้ตอนแรกนางก็ตระหนักว่าศิษย์น้องเล็กคนนี้ร้ายกาจ แต่ก็ไม่คิดว่าจะร้ายกาจถึงขนาดเข่นฆ่าฝานฉีที่กลับคืนร่างเดิมได้!
ต้องทราบด้วยว่าร่างที่แท้จริงของฝานฉีเมื่อครู่ กระทั่งตัวนางเองเองไม่กล้าพูดออกมาว่าสามารถเอาชนะได้ กระทั่งยังมองว่ามีโอกาสสูงที่จะผลจบลงด้วยการเสมอโดยที่ไม่มีใครทำอะไรใครได้ด้วยซ้ำ
“ศิษย์น้องเล็ก”
แม้แต่เวิ่นหว่านเอ๋อที่อ่อนโยนและนิ่งสงบมาตลอด บดนี้ใบหน้าอ่อนโยนนิ่งสงบกลับฉายถึงความประหลาดใจให้เห็นชัดเจน
มีเพียงฉือหล่างเท่านั้น ที่มองจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาครุ่นคิด
เพราะเมื่อครู่ วินาทีที่ต้วนหลิงเทียนบีบให้ฝานฉีกลับมาอยู่ในร่างมนุษย์ กระทั่งตัวมันยังมองไม่ออก
อย่างไรก็ตาม มันเห็นเรื่องหนึ่งชัดเจน…
ทันทีที่ต้วนหลิงเทียนวางมือลงบนกิ่งของต้นไม้เทพสนหลิว กลิ่นอายของฝานฉีก็เสมือนอ่อนโทรมลงในชั่วพริบตา สุดท้ายก็ได้แต่เปลี่ยนกลับมาอยู่ในร่างมนุษย์…
ยิ่งไปกว่านั้นฝานฉีที่อยู่ในร่างมนุษย์นั้น แลดูอ่อนแอทั้งอิดโรยอย่างมาก..
