“ถึงพลังความแข็งแกร่งต้วนหลิงเทียนจะน่าตกใจ แต่ไหนเลยฝาฉีจะไม่คิดคำนวณสถานการณ์เลวร้ายเช่นนี้เอาไว้แต่แรก? มันต้องคิดเผื่อไว้แล้ว!!”
…
ในขณะที่เหล่าศิษย์วังเทียนฉือที่ชมดูเรื่องราวกำลังคุยกันอย่างออกรส ด้านหูเหมย เวิ่นหว่านเอ๋อ และหงเฟยก็ตกใจกับพลังของต้วนหลิงเทียนยกใหญ่
“ศิษย์น้องเล็ก…ที่แท้ร้ายกาจขนาดนี้เชียวหรือ!?”
“ไม่น่าแปลกใจเลยที่ไฉนหลิวเจี้ยนถึงตกตายในมือศิษย์น้อยเล็ก…”
…
ทั้ง 3 คนโดยเฉพาะหงเฟยตกตะลึงไปแล้วจริงๆ อย่างไรก็ตามใจทุกคนยังเต็มไปด้วยความกังวลประหนึ่งแขวนไว้บนเส้นดาย
เพราะฝานฉีไม่ใช่มนุษย์ แต่เป็นต้นไม้อมตะจำแลงกายมา
หากคืนร่างเดิม อย่างน้อยๆพลังก็ต้องเพิ่มขึ้น และรูปแบบการลงมือต้องแตกต่างออกไปจากเดิมแน่!
“สารเลวนั่นช่างน่าเหลือเชื่อนัก!”
หานอวิ๋นจวิ่นมองจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาเย็นชา “หากต้วนหลิงเทียนผู้นี้เติบโตขึ้นไปมันต้องกลายเป็นหลู่จี้อีกคน…ไม่อาจปล่อยให้มันเติบโตได้อีกเด็ดขาด!”
“อย่างไรเสียด้วยพลังที่มันเผยออกมาตอนนี้ แม้จะร้ายกาจแต่หากศิษย์น้อง 4 คืนร่างเดิมก็ไม่ใช่เรื่องยากที่จะฆ่ามัน!”
หานอวิ๋นจิ่นยังคงมั่นใจในตัวฝานฉี
ขณะเดียวไม่ว่าจะหวงลู่หนานก็ดีเหลยจวิ้นก็ดี บัดนี้สีหน้าแต่ละคนแทบดูไม่ได้ ด้วยไม่คิดเลยว่าต้วนหลิงเทียนจะร้ายกาจขนาดนี้!
