ฆ่าเข้าใส่หลิวเจี้ยนด้วยกลิ่นอายพลังที่คุ้นเคยนัก!!
หลิวเจี้ยนไม่อาจคุ้นเคยกับมันได้มากไปกว่านี้อีกแล้วจริงๆ! นั่นเพราะกลิ่นอายพลังที่ว่า…มันเป็นกลิ่นอายพลังของกฏแห่งทอง!!
ด้วยเหตุนี้สีหน้าหลิวเจี้ยนจึงเปลี่ยนไปใหญ่หลวง ลูกตาหดเล็กลงแทบปิด ในใจเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกตกใจ ‘ต้วนหลิงเทียนที่ใช้กฏมิติอยู่ ไฉนมันใช้พลังของกฏแห่งทองได้?’
‘ยิ่งไปกว่านั้นพลังของกฏแห่งทองที่อัดแนน่นอยู่ในนั้น กลับทรงพลังนัก!’
ความคิดทั้งหมดอุบัติขึ้นในห้วงพริบตา
“ขะ—”
วินาทีนี้หลิวเจี้ยนคิดปริปากกล่าวคำว่า ‘ข้ายอมแพ้’ อนิจจาปากมันพึ่งจะอ้าออกได้ไม่ทันไร วาจายังดังขึ้นไม่ทันครบพยางค์ดี มันก็พบว่าลำแสงสีทองที่พุ่งออกกจากปากต้วนหลิงเทียนได้เสือกทะลวงเข้าหว่างคิ้วของมันเสียแล้ว!
“เจ้านับว่าเกิดมาไม่เสียชาติเกิดจริงๆ ที่ได้ตายด้วยการพ่นกระบี่บินครั้งแรกของข้า…”
ต้วนหลิงเทียนเหลือบมองหลิวเจี้ยนด้วยสายตาเฉยเมย ส่งเสียงผ่านพลังไปถึงหูมันในวินาทีเดียวกับที่แสงกระบี่สีทองได้เสือกทะลวงหว่างคิ้วทะลุท้ายทอย…
เมื่อหลิวเจี้ยนตกตาย กระบวนท่าที่หลิวเจี้ยนใช้ออกมาก็สิ้นไร้พลังขับเคลื่อน จึงเริ่มสลายตัวตามระเบียบ
และก่อนที่กระบวนท่าของหลิวเจี้ยนจะสลายหายไปหมด แสงกระบี่สีทองที่ต้วนหลิงเทียนพ่นออกมาเมื่อครู่ ก็สลายหายไปหมดก่อนแล้ว…
ไม่ต้องกล่าวถึงเรื่องที่ทุกคนไม่อาจแลเห็นมัน ต่อให้แลเห็นก็ต้องเข้าใจว่าเป็นแสงกระบี่ของหลิวเจี้
