แน่นอนถึงมันจะรู้ดีว่าไม่พ้นศิษย์น้องหญิง 3 ต้องหลงรักบุรุษผู้นั้น แต่มันก็ไม่ได้แยแสอะไรมากนัก เพราะมันมองออกว่าศิษย์น้องหญิง 3 คนนี้ยังเป็นสตรีพรหมจรรย์ บ่งบอกว่าความสัมพันธ์ระหว่างนางกับบุรุษที่ว่าไม่ได้ลึกซึ้งอะไรมากนัก…
ทำให้มันจึงรู้สึกว่าตัวเองยังมีโอกาสอยู่
แน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือมันต้องทำให้ศิษย์น้องหญิง 3 เปลี่ยนความชมชอบที่มีต่อบุรุษชุดม่วงนามต้วนหลิงเทียนนั่นมาเป็นมัน!
‘ต้วนหลิงเทียน เจ้ากับข้าพวกเราไม่มีความแค้นความบาดหมางต่อกันก็จริง…แต่หากเจ้าจะโทษก็โทษที่เจ้าดันเป็นคนในใจฮ่วนเอ๋อเถอะ’
เหลยจวิ้นมองไปยังต้วนหลิงเทียนเขม็ง ในใจบังเกิดจิตฆ่าฟันใหญ่แล้ว
“อัยยะ ที่แท้ศิษย์พี่เหลยจวิ้นมิได้มาชมดูการประลองอันใด…สมควรมาเพราะแม่นางผู้นั้นมากกว่า”
“นี่เรียกว่าร่ำสุราแต่มิได้มุ่งเน้นไปที่รสชาติสุรา…อย่างไรก็ตามนับว่านี่เป็นครั้งแรกเลยจริงๆที่ข้าเห็นศิษย์พี่เหลยจวิ้นปฏิบัติกับสตรีเช่นนี้”
…
เหล่าศิษย์ของวังเทียนฉือหลายคนสังเกตเห็นท่าทีของเหลยยจวิ้นที่มีต่อฮ่วนเอ๋อ ทำให้พวกมันก็อดแปลกใจไม่ได้
“เริ่มได้”
จนเมื่อเสียงให้สัญญาณเริ่มการประลองของอาวุโสตำหนักลองกระบี่ดังขึ้น ทุกคนจึงเบนความสนใจกลับมาอยู่บนลานประลอง และจดจ่อไปยังต้วนหลิงเทียนกับหวงลู่หนานอีกครั้ง
“ต้วนหลิงเทียนสินะ? ข้าจักให้เจ้าได้รู้ ว่าการที่เจ้าท้าทายข้า มันเป็นความผิดพลาดอันใหญ่หลวงเพียงใด!”
