พอคิดถึงจุดนี้ ยามเหลยอิงมองไปที่ฮ่วนเอ๋ออีกครั้ง มันก็ฉายแววปิตินดีมากล้นไปด้วยความสุข
จนเมื่อเงาร่างจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายาด้านหลังฮ่วนเอ๋อหายไป หลิงหูหยวนก็หลุดพ้นออกจากโลกมายา พอนางเห็นว่าฮ่วนเอ๋อยังลอยร่างอยู่เบื้องหน้าอย่างอยู่ดีมีสุข ชุดขาวยังไร้แม้กระทั่งรอยเปื้อน นางก็ผงะไปด้วยความตื่นตระหนกตกใจ กล่าวถามออกมาด้วยน้ำเสียงแววตาไม่อยากจะเชื่อ “เจ้า…ไฉนเจ้าไม่เป็นอันใดเลยเล่า!?”
ต้องทราบด้วยว่าเมื่อครู่นั้น นางได้สั่งสอนบทเรียนให้ศิษย์น้องเล็กอย่างดี กระทั่งพูดได้ว่าจัดหนักจัดเต็มไปชุดใหญ่จนสภาพอีกฝ่ายดูแทบไม่ได้เป็นการระบายอารมณ์ ก่อนจะปล่อยให้อีกฝ่ายหนีไป…
แต่ไฉนอยู่ดีๆ อีกฝ่ายถึงกลับมาสมบูรณ์ดังเดิม แถมดูคล้ายไม่เป็นอะไรเลย?
แม้ไม่เข้าใจแต่หลิงหูหยวนก็เร่งสูดลมหายใจเข้าลึกๆเพื่อสงบอารมณ์ เตรียมตัวลงมือสืบต่อ
“พอได้แล้ว”
ทว่าทันใดนั้นเอง เหลยอิงพลันประกาศออกมาเสียงดังฟังชัด “เจ้า 3 การประลองครั้งนี้เจ้าแพ้…เมื่อครู่หากฮ่วนเอ๋อต้องการฆ่าเจ้า ป่านนี้เจ้าตายไปแล้ว!”
