เหลยอิงหันไปมองกล่าวแนะนำชายหนุ่มอีกคนให้ฮ่วนเอ๋อรู้จัก และชายหนุ่มคนนี้ก็มีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงเหลยอิงอยู่บ้าง มันมาในชุดคลุมขนสัตว์หรูหราสีเทา หน้าตาแลดูซื่อสัตย์เที่ยงธรรม “เหลยจวิ้นไม่เพียงแต่อยู่ในด่านข้าเท่านั้น แต่ยังเป็นลูกชายคนเดียวของข้าด้วย”
“ยินดีที่ได้พบ ศิษย์น้องเล็ก…”
เหลยจวิ้นส่งยิ้มให้ฮ่วนเอ๋อ รอยยิ้มของมันดูอบอุ่นทั้งจริงใจนัก
“ส่วนนี่คือศิษย์พี่หญิง 3 ของเจ้า หลิงหูหยวน”
เหล่ยอิงหันไปมองสตรีเพียงหนึ่งเดียวในบรรดาคนทั้ง 4 พลางกล่าวแนะนำออกมา สตรีนางนี้มาในชุดกระโปรงสีฟ้าหน้าตาแลดูธรรมดาๆ พอนางเห็นฮ่วนเอ๋อลูกตานางก็ทอประกายอิจฉาขึ้นมาวาบหนึ่งก่อนจะเก็บอาการไปแทบจะทันที
อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนสังเกตเห็นมันชัดตา
‘เหอะๆ ความอิจฉาของผู้หญิงนี่…น่ากลัวจริงๆ’
ต้วนหลิงเทียนลอบกล่าวในใจอย่างช่วยไม่ได้
“ส่วนนี่คือศิษย์พี่ 4 ของเจ้า เฮ่อเหวิน”
สุดท้ายเหลยอิงก็หันมองไปยังชายวัยกลางคนร่างเตี้ยที่คล้ายคนแคระ พลางกล่าวกับฮ่วนเอ๋อ
หลังเฮ่อเหวินพยักหน้าให้ฮ่วนเอ๋อแล้ว มันก็กลอกตามองไปยังหลิงหูหยวนที่อยู่ข้างๆ ด้วยสายตามีเลศนัยบางประการ
ด้านหลิงหูหยวนเอง ก็สังเกตเห็นสายตาดังกล่าวของมัน ทำให้นางชักสีหน้ารังเกียจออกมาทันที
