“อาวุโสฉือหล่าง ข้าตัดสินใจเข้าร่วมกับท่าน”
ในที่สุด ต้วนหลิงเทียนก็หันหน้าไปมองกล่าวกับฉือหล่างเสียงดังฟังชัด
ในขณะที่สีหน้าฉือหล่างฉายชัดถึงความดีใจปานลิงโลด และใบหน้าเหลยอิงชะงักค้างไปราวถูกแช่แข็ง ต้วนหลิงเทียนก็หันไปมองกล่าวกับเหลยอิงต่อว่า “จ้าวตำหนักเหลยฮ่วนเอ๋อจะเข้าร่วมตำหนักท่าน เช่นนั้นข้าฝากท่านดูแลนางด้วย”
เดิมทีพอเห็นต้วนหลิงเทียนตัดสินใจเข้าร่วมกับฉือหล่าง และรู้แต่แรกว่าฮ่วนเอ๋อติดต้วนหลิงเทียนแจ นางก็ใจเสียไปทันที เพราะคิดว่าเมื่อต้วนหลิงเทียนไปไหน ฮ่วนเอ๋อก็จะติดตามไปที่นั่น
ตอนนี้พอมาได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียน สีหน้านางจึงผ่อนคลายลงมาก สามารถยิ้มร่าได้อีกครั้ง เร่งตอบรับไปเร็วไว “ไม่มีปัญหา!”
“ฉือหล่าง เป็นเจ้าเอาเปรียบข้าแล้วจริงๆ”
หลังจากเหลยอิงหันไปมองค้อนฉือหลางด้วยความขุ่นเคือง นางก็หันไปมองกล่าวกับฮ่วนเอ๋อทันที สีหน้ายังแลดูอ่อนโยนใจดีมาก “สาวน้อยฮ่วนเอ๋อ เดี๋ยวเจ้ากับต้วนหลิงเทียนติดตามฉือหล่างไปลงทะเบียนก่อน…ข้าเสร็จเรื่องการทดสอบเมื่อใดจะไปรับเจ้าเอง”
กล่าวจบเหลยอิงก็หันไปมองกล่าวกับฉือหล่างอีกครั้ง สองตากลับมาแหลมคม น้ำเสียงชราฟังดูห้วนดุไม่น้อย “ฉือหล่าง ให้เจ้าเป็นธุระพาฮ่วนเอ๋อของข้าไปลงทะเบียนด้วย…คงไม่มีปัญหาอะไรกระมัง?”
“อั้ยหยา! เรื่องเล็กน้อยเพียงเท่านี้ จักไปมีปัญหาอันใดเล่า!”
