“คนที่ถูกคัดออกของกลุ่มที่แล้ว สามารถเลือกท้าผู้ใดก็ได้ในบรรดา 10 คนที่เห็น…ตราบใดที่การท้าทายประสบผลสำเร็จ พวกเจ้าก็จะได้รับโอกาสเข้าสู่วังเทียนฉือของพวกเรา”
เหลยิงหันมองไปยังกลุ่มคนในช่วงอายุ 100-200 ปีที่ถูกคัดออกมาก่อนหน้าพลางกล่าว
ทันใดนั้น เหล่าผู้แพ้ของกลุ่มก่อน ก็เริ่มลงมือทันที
ถึงแม้พวกมันจะรู้ดีว่าคนของกลุ่มอายุ 200-300 ปีร้ายกาจแค่ไหนจากการเฝ้าชมการต่อสู้ตะลุมบอนเมื่อครู่ แต่พวกมันก็ยังอยากลองดู เพราะมีหลายคนที่แลดูบาดเจ็บและพลังตกลงไปหลายส่วน อย่างไรเสียนี่ก็คือโอกาสสุดท้ายในการเข้าวังเทียนฉือของพวกมันแล้ว พวกมันจึงเลือกที่จะลองเสี่ยงดูสักครา
อย่างไรก็ตาม ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อก็ไม่ถูกใครท้าทายเลย
ส่วนอีก 8 ถูกท้าทายติดๆจนแทบไม่ได้พัก
เหล่าคนกลุ่มที่แล้วที่เป็นผู้ท้าชิงก็ไม่มีใครเป็นตัวโง่งม พวกมันไหนเลยจะไม่รู้ว่าต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ่อนั้นร้ายกาจถึงขั้น คนอายุ 200-300 ปียังไม่กล้าแตะ เช่นนั้นพวกมันก็ไม่มีใครคิดหาเรื่อง
“พี่ชายต้วนหลิงเทียน เดี๋ยวข้าท้าท่านแล้วท่านก็ยอมแพ้ให้ข้าเป็นไง…หลังจากนั้นข้าจะมอบเกราะอมตะระดับจักรพรรดิให้ท่านตัวนึง เพราะอย่างไรเสียด้วยพรสวรรค์กับความสามารถของท่าน ต่อให้ยอมแพ้ข้าไป วังเทียนฉือก็ต้องรับท่านผ่านประตูหลังอยู่ดี อีกทั้งจากที่ได้ยินมา…ท่านก็น่าจะท้าทายเอาชนะผู้ชนะกลุ่มถัดไปได้ง่ายๆด้วยซ้ำ…”
