เหลยอิงที่แย้มยิ้มกล่าวกับต้วนหลิงเทียนและฮ่วนเอ๋ออย่างมากอัธยาศัยนั้น น้ำเสียงยังฟังดูเป็นมิตรมาก
อีกทั้งถ้อยคำที่เหลยอิงกล่าว ยังพูดเชิงรู้ว่าต้วนหลิงเทียนและฮ่วนเอ๋อมีอาจารย์อยู่แล้ว จึงไม่คิดจะบังคับให้ทั้งคู่ยอมรับนางกับฉือหล่างเป็นอาจารย์
เหลยอิงไม่ได้จงใจกล่าวเสียงเบาหรือผ่านพลัง เช่นนั้นทุกคนที่อยู่ในที่นี้จึงได้ยินเป็นธรรมดา
ทันใดนั้นสายตาเร่าร้อนและเต็มไปด้วยความอิจฉานับร้อยๆคู่ก็ตกลงบนร่างต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ่อทันที แต่ละคนเห็นชัดว่าอยากแทนที่ทั้งคู่จับใจ
เป็นธรรมดาว่ายังมีหลายคนมองต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ่อด้วยความริษยาเจือความเกลียดชัง
“ข้าไม่คิดเลยว่าต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อนั่นจะได้รับคำเชิญเป็นการส่วนตัวจาก 2 จักรพรรดิสมญานามของวังเทียนฉือ ทั้งๆที่ยังไม่ทันได้ลงทะเบียนเป็นศิษย์วังเทียนฉือด้วยซ้ำ…ต้องทราบด้วยว่าทั้งวังเทียนฉือก็มีจักรพรรดิอมตะสมญานามแค่ 9 คนเท่านั้น…”
“เฮ่อ ด้วยความสามารถของพวกมัน ก็สมควรแล้วที่จะเข้าตาจักรพรรดิอมตะสมญานาม”
“ในเมื่อทั้งคู่มีพลังมากพอจะกลายเป็นศิษย์อัจฉริยะขอวังเทียนฉือได้ทันทีที่เข้าสู่วังเทียนฉือ อย่าว่าแต่ใต้เท้า 2 ท่านตรงนี้เลย ข้าว่าให้เป็นใต้เท้าจักรพรรดิอมตะสมญานามคนใด ก็ยินดีรับตัวทั้งคู่กระมัง?”
…
