พอเหลยอิงเอ่ยออกเสียงเบา ผู้คนทั้ง 40 คนที่กระจายตัวไปยังกลุ่มทั้ง 10 ก็เริ่มลงมือกันทันที ในแต่ละกลุ่มเห็นเป็นพลังหลากสีพุ่งมาจากร่างทั้ง 4 ที่อยู่คนละมุม ก่อนจะไปบรรจบกันเหนือฟ้าใจกลาง บังเกิดเป็นค่ายกลพิสดารค่ายหนึ่ง ล้อมกักผู้เข้าทดสอบนับพันแต่ละกลุ่มเอาไว้ชะงัด
“เริ่มฝ่าค่ายกลได้”
พอเหลยอิงกล่าวจบ ผู้คนนับพันก็เรื่มเคลื่อนไหว แต่ละคนโคจรเร่งเร้าพลังเตรียมตัว ราวกับพร้อมจะพุ่งทะลวงฝ่าค่ายในบัดดล
อย่างไรก็ตามหลังจากผ่านไปพักหนึ่ง ก็ไม่มีใครรีบร้อนลงมือ หมายดูเชิงและรอฉกฉวยโอกาสทั้งสิ้น
ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อเองก็นิ่งมองผู้คนโดยรอบครู่หนึ่ง
“หืม?”
ในขณะที่เหลยอิงสงสัยว่าไฉนต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อยังไม่ลงมือฝ่าค่ายกล นางก็พบว่าอยู่ๆร่างต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อพลันอันตรธานหายไปพร้อมๆกัน
ปรากฏตัวอีกครั้งก็มาผุดโผล่ยังพื้นที่ว่างจุดเดิมเบื้องหน้านางไม่ไกลแล้ว!
“ความลึกซึ้ง เคลื่อนมิติ?”
ลูกตาเหลยอิงหดเล็กลง เพราะนางรู้ดีว่าความเคื่อนไหวของทั้งคู่คืออะไร ถึงแม้ว่าทั้ง 4 คนที่ตั้งค่ายกลล้อมกักกลุ่มของต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อเอาไว้จะยังมีด่านพลังจอมราชันอมตะ แต่ทว่าทั้ง 4 ก็เข้าใจความลึกซึ้งไม่ใช่ชั่ว เช่นนั้นเว้นแต่จะเข้าใจความลึกซึ้งเคลื่อนมิติถึงขั้นตอนความสำเร็จยิ่งใหญ่ หาไม่แล้วก็เป็นไปไม่ได้เลยที่จะใช้เคลื่อนย้ายข้ามมิติหนีออกจากค่ายกลมาดื้อๆได้แบบนี้
