ฮ่วนเอ๋อพยักหน้ารับอย่างเชื่อฟัง อย่างไรก็ตามสองตานางยังจับจ้องไปยังวังเทียนฉือที่ตั้งอยู่ไกลๆอย่างเหม่อลอยอยู่เนิ่นนานไม่ไปไหน
วังเทียนฉือที่ตั้งอยู่ไกลๆ ก็มีม่านหมอกบดบังจึงยากจะแลเห็นสิ่งใดได้ชัด เห็นเพียงแค่เค้าโครงอาคารเท่านั้น แถมยังไม่ชัดเจนอีกด้วย
“ไปเถอะฮ่วนเอ๋อ…”
ต้วนหลิงเทียนจูงมือฮ่วนเอ๋อจากไปทันที เพราะเขารู้ว่าหากไม่จูงมือพานางไปจากที่นี่ ไม่พ้นนางได้ยืนเหม่อมองวังเทียนฉือเป็นวันๆแน่
สุดท้ายแล้ว สิบในสิบบิดามารดาของฮ่วนเอ่อก็น่าจะถูกขังอยู่ในวังเทียนฉือเบื้องหน้า
จากนั้นต้วนหลิงเทียนก็พาฮ่วนเอ๋อมาถึงเขาสูงตระหง่านลูกหนึ่งที่ไม่ไกลจากที่ตั้งวังเทียนฉือมากนัก หลังเหินวนอยู่ไม่นานก็พบเจอริมผาที่แลดูไม่ค่อยสะดุดตาผู้คนแห่งหนึ่ง จึงลงมือขุดถ้ำลึกเพื่อใช้ในการปิดด่านบ่มเพาะตลอดระยะเวลา 12 ปีหลังจากนี้
“ฮ่วนเอ๋อ เจ้าใจเย็นลงก่อน…หากไม่อาจสงบใจแล้วเจ้าจะบ่มเพาะพลังได้อย่างไร”
หลังจากขุดถ้ำสร้างที่อยู่อย่างเรียบง่ายรวมถึงใช้จานค่ายกลต่างๆที่มีปกปิดอำพรางทั้งป้องกันถ้ำแล้วเสร็จ ในขณะที่ต้วนหลิงเทียนกำลังจะบ่มเพาะ เขาก็พบว่าอารมณ์ของฮ่วนเอ๋อยังพุ่งพล่านขึ้นๆลงๆ ร่างเขาก็สะท้านไปเบาๆ
“พี่หลิงเทียน…ฮ่วนเอ๋อมีลางสังหรณ์อันแรงกล้า ว่าท่านพ่อกับท่านแม่ถูกขังอยู่ในวังเทียนฉือไม่ผิดแน่”
ฮ่วนเอ๋อกล่าว “ฮ่วนเอ๋อสัมผัสได้ชัดเจนจากการเรียกหาของสายเลือด…”
