บัดนี้หยวนหมิงซุนได้ถูกตัวตนที่แท้จริงของฮ่วนเอ๋อครอบงำจิตใจโดยสมบูรณ์ ทำให้มันลืมตัวและคิดจะฆ่าอีกฝ่ายให้ตายถ่ายเดียว
จนได้จางฮั่นเทียนกล่าวเตือน มันจึงรู้สึกประหนึ่งมีน้ำเย็นราดรดลงหัว ฟื้นสติสัมปชัญญะกลับมาโดยสมบูรณ์
“หืม? นี่เจ้าคิดฆ่าฮ่วนเอ๋องั้นรึ?!”
จูเก่ออวิ๋นก้าวออกมาอีกก้าว สองตานางฉายแววเยียบเย็นนัก และเมื่อนางมองจ้องไปยังหยวนหมิงซุนด้วยสายตาดังกล่าว ก็สร้างแรงกดดันให้มันใหญ่หลวง
บัดนี้หยวนหมิงซุนพึ่งจะตระหนักได้ ว่าสตรีเบื้องหน้าที่แท้ร้ายกาจปานใด!
มันไม่ใช่คู่ต่อสู้ของสตรีเบื้องหน้าเลย
“ใต้เท้าท่านนี้ มิทราบท่านเป็นผู้ใดกันแน่”
หยวนหมิงซุนมองจ้องไปยังสตรีเบื้องหน้าอย่างหวั่นใจ เอ่ยถามออกไปเสียงเครียด
“นิกายกระบี่หมื่นหายนะ สายม่อเหยีย จูเก่ออวิ๋น”
จูเก่ออวิ๋นกล่าวบอกตัวตนออกไปเสียงเฉย
อย่างไรก็ตามทันทีที่เสียงพูดของจูเก่ออวิ๋นดังจบคำ ไม่ว่าจะเป็นจางฮั่นเทียนก็ดี หยวนหมิงซุนก็ดี สีหน้าท่าทีของพวกมันเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง!
ถึงแม้ว่านิกายกระบี่หมื่นหายนะจะเป็นขุมกำลังที่อยู่ในอวี้หวงเทียน แต่สำหรับพวกมันแล้ว ช่างโด่งดังปานฟ้าร้องในหู!
นิกายกระบี่หมื่นหายนะ…กาลครั้งหนึ่งเคยเป็นถึงขุมกำลังระดับสวรรค์!
