เมื่อเงาร่างชุดเกราะถูกทะลวงเจาะ ริ้วกระบี่ก็เสมือนสิ้นพลังพอดิบพอดีจึงสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย อย่างไรก็ตามทั้งคู่ก็ยังปลิดปลิวละลิ่วจากพลังสะท้อน ปากกระอักเลือดออกมาคำใหญ่สภาพร่อแร่ดูไม่ได้…
เลือดคำใหญ่ที่พวกมันกระอักออกมา ราวกับบุปผา 2 ช่อแข่งขันกันเบ่งบานกลางหาว มองไปคล้ายกุหลาบแดงโปรยปรายอยู่บ้าง
“10 ลมหายใจ หากผู้นำ 2 ตระกูลของเผ่าจิ้งจอกมายาเจ้ายังไม่ไสหัวออกมา…พวกเจ้าก็ตายมันตรงนี้เถอะ!”
จูเก่ออวิ๋นปริปากกล่าวคำอีกครั้ง เสียงกล่าวแม้เรียบๆราวพูดถึงดินฟ้าอากาศ แต่ผู้ฟังอย่างจางผิงเหยี่ยกับหยวนเยว่กลับหนาวจับใจ สีหน้าพวกมันยังเปลี่ยนสีไปใหญ่หลวง
พวกมันทั้งคู่ก็เป็นจักรพรรดิอมตะเหมือนกัน หากทว่าสตรีเบื้องหน้า กลับควบรวมกระบี่พลังซัดมาส่งๆหนึ่งเล่ม ก็สามารถทำลายกระบวนท่าผสานที่พวกมันทุ่มกำลังใช้ออกจนหมดได้แล้ว กระทั่งยังทะลวงฝ่าการป้องกันของพวกมันจนทำให้พวกมันสิ้นท่า อนาถาแบบนี้…
พลังฝีมือดังกล่าว น่ากลัวว่าต่อให้เป็นผู้นำทั้ง 2 ตระกูลแห่งเผ่าจิ้งจอกมายา ก็ไม่มีใครสามารถทำได้…
หากวินาทีนี้พวกมันยังไม่สำเหนียกกันอีกว่า เบื้องหน้าที่แท้เป็นผู้ยิ่งใหญ่มาเยือน เกรงว่าชีวิตอยู่มาหลายปีของพวกมันคงไร้ค่าเยี่ยงชีวิตสุนัข…
“ใต้เท้า ข้าจักเร่งส่งข้อความแจ้งท่านผู้นำเดี๋ยวนี้!”
