“พวกมันคิดเข้าแดนลับทวยเทพก่อนเวลางั้นเหรอ?”
“พวกมันไม่กลัวตายหรือไร?”
…
เหล่าอัจฉริยะทั้งหลายไม่ว่าจะคนของขุมกำลังระดับ 1 ก็ดี อัจฉริยะรากหญ้าก็ดี พอเห็นต้วนหลิงเทียนกับพวกทั้ง 4 เหินร่างเข้าไปหามังกรชั่วร้าย หัวใจพวกมันก็เริ่มระส่ำเต้นไปไม่เป็นจังหวะ
ในความเห็นพวกมัน เมื่อพวกต้วนหลิงเทียนทั้ง 4 เข้าใกล้มังกรชั่วร้ายมากพอ ไม่พ้นต้องถูกมังกรชั่วร้ายคู่นั้นเข่นฆ่าจนไม่เหลือซากแน่!
“รนหาที่ตาย!!”
กลุ่มศิษย์นิกายปีศาจพันกรนำโดยอวิ๋นเอี้ย มองจ้องพวกต้วนหลิงเทียนที่กำลังเข้าใกล้มังกรชั่วร้ายด้วยความกระเหี้ยนกระหือรือ หมายชมดูฉากการตายของทั้ง 4!
“ซูหลี่ นั่นเจ้าคิดจะทำอะไร!?”
ทว่าด้านอวี่เทียนสิงกับคนของนิกายกระบี่หมื่นหายนะนั้นหน้าเปลี่ยนสีไปอย่างมาก และอวี่เทียนสิงอดไม่ได้ที่จะโพล่งเตือนซูหลี่ออกมา
ถึงแม้ว่าหากซูหลี่กับต้วนหลิงเทียนตายไป ตัวมันจะหวนกลับไปเป็นอัจฉริยะอันดับ 1 ของนิกายกระบี่หมื่นหายนะอีกครั้ง…
แต่ชัยชนะที่ได้มาเพราะคนอื่นไม่อยู่นั้น มันช่างน่าสมเพชเหลือเกิน…
ยิ่งไปกว่านั้น ด้วยมีซูหลี่กับต้วนหลิงเทียนอยู่ จะส่งผลเลิศล้ำต่อนิกายกระบี่หมื่นหายนะในภายภาคหน้าสุดที่จะจินตนาการได้ออก ตัวมันที่อุทิศชีวิตให้นิกายกระบี่หมื่นหายนะ ย่อมไม่อาจทนมองต้วนหลิงเทียนกับซูหลี่ตกตายได้!
แต่มันก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่างเช่นกัน
กงซุนจิ้ง สิบในสิบสมควรถูกซูหลี่เรียกไป
