และในขณะที่ไป๋หลี่หงเฟยกำลังถลึงตามองอัจฉริยะที่กล่าวซุบซิบอยู่จนทำให้ผู้ที่กล่าวซุบซิบเมื่อครู่จำต้องเงียบปาก สตรีนางหนึ่งของตระกูลไป๋หลี่ก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออกมาหลังเหลือบไปเห็นร่างที่กำลังเหินมาไกลตาร่างหนึ่ง
ได้ยินเสียงนาง หลายคนก็หันไปมองตามทันที
จากนั้นจึงเห็นว่ามีร่าง 2 ร่างกำลังเหาะมาแต่ไกล เป็นชายในชุดม่วงกับโฉมงามนางหนึ่งในชุดสีขาว
ชายหนุ่มคนนี้คิ้วคมเข้มปานดาบกระบี่ สองตากระจ่างใสปานดวงดารา ลักษณะท่วงท่าองอาจเหนือสามัญ บรรยากาศรอบกายให้ความรู้สึกเสมือนสายลมฤดูใบไม้ผลิ
ส่วนสตรีที่ราวกับหลุดออกมาจากภาพวาดก็กำลังกุมมือชายหนุ่มเอาไว้ แลดูเหมาะสมกันประหนึ่งกิ่งทองใบหยก
“เป็นต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อ!!”
“ทั่งคู่มาถึงแล้ว!!”
…
เหล่าอัจฉริยะที่เคยเห็นต้วนหลิงเทียนมาก่อน อุทานออกมาเสียงดัง
และเหล่าอัจฉริยะรากหญ้าทั้งหลาย ก็พอยิ้มกันฉีกจนแก้มแทบปริ เพราะต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อก็คืออัจฉริยะรากหญ้าเหมือนพวกมัน!
“กล่าวไป ครั้งนี้ที่พวกเรามีโอกาสได้เข้าสู่แดนลับทวยเทพ ทั้งหมดเป็นเพราะต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อแท้ๆ หากไม่มีทั้งคู่ พวกเราไหนเลยจะมีโอกาสได้เข้าสู่แดนลับทวยเทพ”
อัจฉริยะรากหญ้าคนหนึ่งถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
