“เพียงแค่ คิดจะค้นหาสมบัติที่ว่าก็ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เพราะยามที่ระนาบเทพพังทลาย ห้วงมิติก็เสมือนถล่มลงในฉับพลัน ฟ้าดินย่อมไม่ต่างใดจากพลิกคว่ำคะมำหงาย ทุกสิ่งล้วนกระจัดกระจายมั่วไปหมด มันจะไปซ่อนอยู่ตามหลืบไหน หรือฝังอยู่ในดิน ไม่เว้นตั้งแหมะอยู่โทนโท่ ก็สุดที่ใครจะบอกได้”
“แน่นอนว่านี่สำหรับคนธรรมดาเท่านั้น ส่วนเจ้าที่มีกระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยนและมีจิตวิญญาณกระบี่แล้วย่อมได้เปรียบกว่าใครเขา เพราะจิตวิญญาณกระบี่ของเจ้านั้นจะมีสัมผัสรับรู้อันแยบคาย ขอเพียงมีอุปกรณ์เทพอยู่ใกล้ๆนางย่อมค้นพบทั้งหมด”
กล่าวถึงจุดนี้ปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดินก็หยุดลงชั่วคราว ค่อยกล่าวออกมาสืบต่อด้วน้ำเสียงอิจฉา “บางทีข้าก็อดอิจฉาเจ้าไม่ได้จริงๆเจ้าหนู อิจฉาในโชคของเจ้า ว่าทำไมมันถึงได้โชคดี ยังโชคดีกว่าผู้อื่นเขา”
หลังได้ยินคำพูดของเพลิงเทพโกลาหลกับปฐพีเทพแรกกำเนิดฟ้าดิน ต้วนหลิงเทียนก็รู้ว่าซากระนาบเทพที่ล่มสลายไม่ใช่แค่ตำนานปรัมปรา…
มันมีอยู่จริง!
และในขณะที่ความคิดของต้วนหลิงเทียนกำลังโลดแล่น อยู่ๆก็มีสุรเสียงหนึ่งดังขึ้นเข้าหู และเป็นเสียงเดียวกับที่เคยประกาศไปทั่วแดนลับอัจฉริยะหลายครั้งก่อนหน้า
เสียงยังคงดังกึกก้อง กังวาลไปทั่วแดนลับอัจฉริยะ ประหนึ่งฟ้าร้องในหู
“แดนลับทวยเทพจะเปิดออกในอีกครึ่งปีหลังจากนี้…”
