“เมื่อ 8 ปีก่อน ต้วนหลิงเทียนคนนี้ไม่ใช่ว่ายังไม่อาจปีนถึงบันไดขั้นที่ 3,000 ในยอดเขาแรงโน้มถ่วงเลยรึไง…ไฉนผ่านไป 8 ปีมันกลับทำลายสถิติของหอคอยจิตวิญญาณค่ายกลได้ซะเล่า?”
“จริง หอคอยจิตวิญญาณค่ายกลนั้นยังวัดพลังฝีมือผู้คนได้ครอบคลุมกว่ายอดเขาแรงโน้มถ่วงเสียอีก…หมายความว่าพลังฝีมือโดยรวมของมันร้ายกาจมาก!”
“ไฉนข้ารู้สึกว่า เสมือนพวกมันเป็นคนละคนกันเลย?คนที่เคยปีนยอดเขาแรงโน้มถ่วงนั่น เสมือนอ่อนด้อยกว่าคนที่ทำลายสถิติหอคอยจิตวิญญาณของอวี่เจี้ยนเฉิงมาก!”
“นั่นสิ ข้าก็รู้สึกแบบนั้นเหมือนกัน เพราะตามหลักแล้วคนที่สามารถทำผลงานในหอคอยจิตวิญญาณได้ดีขนาดนี้ ก็สมควรทำลายสถิติของยอดเขาแรงโน้มถ่วงได้ด้วยเช่นกัน…นี่จึงเป็นเหตุผลที่อวี่เจี้ยนเฉิงทำสถิติไว้ทั้ง 2 แห่ง”
…
หลายคนคิดว่าต้วนหลิงเทียนที่ปีนยอดเขาแรงโน้มถ่วงเมื่อ 8 ปีก่อน เป็นคนละคนกับต้วนหลิงเทียนที่ทำลายสถิติหอคอยจิตวิญญาณในวันนี้
“ต้วนหลิงเทียน? มัน…ทำลายสถิติของท่านลุงได้?”
ในหุบเขาแห่งหนึ่ง อวี่เทียนสิงที่แต่เดิมนั่งสงบจิตอยู่ ถึงกับเบิกตาโพล่ง ร่างทะลึ่งลุกขึ้นยืนพรวด!
“ต้วนหลิงเทียนผู้นี้…ข้าต้องเชิญมาเข้าร่วมนิกายกระบี่หมื่นหายนะให้ได้!!”
อวี่เทียนสิงที่ลุกขึ้นยืนไม่รอช้า เร่งติดต่อไปหาศิษย์นิกายกระบี่หมื่นหายนะทุกคนในแดนลับอัจฉริยะและแจ้งไปว่าเมื่อพเจอต้วนหลิงเทียนให้เข้าหาอย่างสุภาพและพยายามเชิญอีกฝ่ายเข้าร่วมนิกายให้ได้
