“มันยังปีนขึ้นไปได้อีก!”
เมื่อเห็นว่าซูหลี่สามารถปีนขึ้นไปบนบันไดขั้นที่ 3,523 ได้ แม้สีหน้าอวี่เทียนสิงผิวเผินจะแลดูสงบ หากแต่รูม่านตามันหดแคบลงเล็กน้อย
หากซูหลี่ไม่ปรากฏตัว มันก็คืออัจฉริยะที่โดดเด่นและเฉิดฉายที่สุดของนิกายกระบี่หมื่นหายนะ
อย่างไรก็ตามพอซูหลี่ปรากฏตัวขึ้นมา แรกปรากฏก็เสมือนอีกฝ่ายกลบรัศมีของมันจนหมดสิ้น แย่งแสงที่ควรสาดส่องมาที่มันไปในพริบตา แม้กระทั่งประมุขนิกายกระบี่หายนะคนปัจจุบัน ผู้เป็นลุงของมันก็ยังตั้งความหวังทั้งเห็นคุณค่าในตัวซูหลี่อย่างมาก
ดั่งเด็กน้อยคนหนึ่งที่ปกติมักมีผู้คนมาห้อมล้อม ทว่าอยู่ๆกลับมีเด็กน้อยอีกคนปรากฏตัวขึ้นมา และผู้คนที่เคยห้อมล้อมรอบตัวมัน ก็ย้ายไปห้อมล้อมเด็กน้อยคนใหม่แทน…
ความแตกต่างขนาดนี้ ต่อให้จะเป็นอวี่เทียนสิงที่อยู่มา 800 กว่าปี มันก็ไม่อาจทำใจยอมรับได้ง่ายๆ!
“ตอนนี้มันช้าลงมากแล้ว…ดูท่ามันไม่น่าจะเอาชนะศิษย์พี่เทียนสิงได้แน่!!”
ถึงแม้ชายหนุ่มข้างๆอวี่เทียนสิงจะกล่าวออกมาแบบนั้น หากแต่สีหน้าของมันกลับแลดูเคร่งขรึมจริงจังไม่น้อย สองตามองจ้องอันดับของยอดเขาแรงโน้มถ่วงไม่วางตา
“ศิษย์พี่เทียนสิง เจ้าซูหลี่ผู้นี้ใช่มันทะลวงด่านพลังสำเร็จแล้วหรือไม่…หากอิงจากระดับพลังของมันก่อนจะเข้ามา มันไม่น่าจะทำได้ถึงขนาดนี้เลยนี่นา?”
ชายหนุ่มชุดครามเอ่ยถามอวี่เทียนสิง
