“ต้วนหลิงเทียน?”
พอไล่ลงมาจนเห็นชื่อนี้ ลูกตาชายหนุ่มชุดดำพลันหดเล็กลงเร็วไว
ขณะเดียวกันใบหน้าที่มักเคร่งขรึมจริงจังของมัน ก็แลดูเสียอาการไปทันที อวสานความนิ่งก็ว่า
ลมหายใจของมันยิ่งมายังยิ่งถี่รัวแล้ว!
หน้าอกของมันเรียกวว่างกระเพื่อมขึ้นลง ยุบๆพองๆปานกล่องสูบลม!
“หรือจะเป็นเจ้านั่นจริงๆ?”
ชายหนุ่มชุดดำที่เสียอาการไป กล่าวพึมพำด้วยสายตาเลื่อนลอยพักหนึ่ง ค่อยดึงสติกลับมาได้ “ช่างเถอะ จะคิดไปให้เหนื่อยทำไม…หากเป็นเจ้านั่นจริงๆ ย่อมมีโอกาสได้พบกันแน่”
กล่าวพึมพำถึงจุดนี้ ใบหน้าชายหนุ่มชุดดำก็เริ่มคลี่ยิ้มออกมาบางๆ
เมื่อเห็นชายหนุ่มชุดดำคลี่ยิ้ม คนที่จับตาดูอยู่ไกลๆก็อดไม่ได้ที่จะทำหน้าตกใจราวเห็นผี “มัน…มันยิ้มเป็นด้วยรึ!?”
“อั้ย ข้านึกว่ามันทำเป็นแต่หน้าผีดิบนั่นซะอีก…”
“ชู่ว์! พวกบัดซบเจ้าหุบปากไปเลย! ปากแบบนี้เดี๋ยวก็ตายไม่รู้ตัวหรอกเจ้าโง่!!”
…
ถึงแม้พวกมันจะยังไม่เคยเห็นชายหนุ่มชุดดำลงมือ แต่ลำพังแค่กลิ่นอายพลังแข็งกร้าวที่แผ่ออกมาตามธรรมชาตินั่น ก็บอกให้พวกมันรู้ว่าอีกฝ่ายไม่ธรรมดาสามัญ อย่างน้อยๆก็ไม่ใช่คนที่พวกมันจะไปตอแยล่วงเกกินด้วยได้!
ฟุ่บ!
ต่อมา ท้งหลายพลันเห็นว่า ร่างชายหนุ่มชุดดำเพียงวูบไหวคราหนึ่ง คนก็ย่ำเหยียบกระบี่สีเลือด พุ่งทะยานขึ้นฟ้าไปด้วยความเร็วสูง!
