“นั่นสิ เพราะอาศัยพลังที่นางเผยออกก่อนหน้านี้ ยังไม่พอให้ตระกูลไป๋หลี่ เผ่าหงส์ฟ้า หรือแม้แต่นิกายกระบี่หมื่นหายนะออกหน้าปกป้อง”
…
ถึงแม้แดนลับอัจฉริยะจะกว้างใหญ่ไพศาล แต่ข่าวสารเรื่องราวก็แพร่ไปไวไม่ใช่เล่นๆ
เอี้ยอวี่เฉินที่ก่อนหน้าได้เข้าไปทักทายและมอบคำเชิญให้ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อเข้าร่วมนิกายปีศาจพันกร อดไม่ได้ที่จะยิ้มเฝื่อนๆ เมื่อรับทราบเรื่องที่อวิ๋นเซียวถูกฮ่วนเอ๋อฆ่า “ดูเหมือนฟ้าจักลิขิตไว้แล้วว่านิกายปีศาจพันกรเราไร้วาสนากับทั้งคู่…”
เอี้ยอวี่เฉินเสียดายไม่น้อยที่ไม่มีทางได้ตัวอัจฉริยะสองคนมาเข้าร่วมนิกาย สำหรับการตายของอวิ๋นเซียวนั้น มันไม่ได้แยแสอะไรเลย
เห็นได้ชัดว่ามันกับเอี้ยอวี่เฉินไม่ได้สนิทสนมกันสักเท่าไหร่ แม้อีกฝ่ายจะเป็นลูกชายคนเดียวของอาจารย์มันก็ตามที…
“อวิ๋นเซียวตายแล้วรึ?”
ขณะเดียวกันเหล่าอัจฉริยะจากขุมกำลังระดับ 1 ทั้งหลาย ก็ได้รับทราบเรื่องการการตายของอวิ๋นเซียวเช่นกัน “แล้วอัจฉริยะรากหญ้านั่นเป็นนผู้ใดกันแน่ ไฉนนางถึงกล้าฆ่าอวิ๋นเซียวได้ นางไม่กลัวถูกตามฆ่าล้างแค้นรึ?”
“อวิ๋นเซียวแม้จะไม่ได้ร้ายกาจอะไรมากมาย แต่อย่างน้อยๆมันก็เป็นนายน้อยนิกายปีศาจพันกร…กระทั่งพวกเรายังไม่อยากจะมีปัญหากับมัน ไม่คิดเลยว่าสุดท้ายมันจะตายเพราะอัจฉริยะรากหญ้าคนหนึ่ง”