“ตอนนี้เหลือเวลาอีกแค่ 10 ปีเท่านั้น แดนลับอัจฉริยะก็จะเปิดออกแล้ว…ข้าหวังว่าใน 10 ปีนี้ข้าจะทะลวงด่านพลังได้สำเร็จ”
ตอนนี้ระดับพลังบ่มเพาะของต้วนหลิงเทียนมันปริ่มเปร่จะทะลวงถึงจอมราชันอมตะเต็มที เรียกว่าพลังของเขาเข้าใกล้ขอบเขตจอมราชันอมตะ 1 ต้นกำเนิดอย่างไร้สิ้นสุด
อย่างไรก็ตาม ยังไม่อาจทะลวงผ่าน
ตอนนี้สถานการณ์ของเขา ไม่ได้แตกต่างอะไรจากฮ่วนเอ๋อตอนที่จะออกจากหลิงหลัวเทียนเลย
ทว่าสุดท้ายสถานการณ์ของฮ่วนเอ๋อ ก็สามารถคลี่คลายลงเพราะเวลา…ผ่านไปสักพักด่านพลังของนางก็ทะลวงผ่านไปเอง!
“ให้ตายเถอะ หรือข้าทำได้แค่รอคอยเวลาอย่างเดียว?”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มระทม
สุดท้ายต้วนหลิงเทียนก็ตัดสินใจออกไปเดินเล่นด้านนอก มองหาโอกาส พยายามทุกทางเพื่อทะลวงถึงขอบเขตจอมราชันอมตะให้ได้ในเวลา 10 ปี
เช่นนั้น ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อก็ได้ออกจากนิกายอมตะเสวี่ยหยาอีกครั้ง เดินทางท่องไปทั่วๆละแวกทุ่งน้ำแข็งทางตอนเหนือ
อย่างไรก็ตาม ผ่านปีแล้วปีเล่า แต่ด่านพลังของต้วนหลิงเทียนยังไม่อาจทะลวงผ่าน
‘ปีหน้าก็ถึงเวลาที่แดนลับอัจฉริยะจะเปิดออกอีกครั้งในรอบพันปีแล้ว…ข้าเหลือเวลาอีกแค่ปีเดียวเท่านั้น’
ต้วนหลิงเทียนรู้สึกกดดันอย่างมาก
ตอนนี้ตัวเขาจะมีวาสนาได้เข้าไปในแดนลับอัจฉริยะหรือไม่ ก็ขึ้นอยู่กับว่าปีหน้าเขาจะทะลวงงผ่านไปยังขอบเขตจอมราชันอมตะ 1 ต้นกำเนิดได้ทันเวลารึเปล่า
…
