มองปราดเดียวเขาก็บอกได้ทันทีว่านั่นคือผลอมตะหลิวหยวน! มันเป็นผลไม้อมตะที่ช่วยส่งเสริมการบ่มเพาะพลังของตัวตนขอบเขตราชาอมตะได้ และเป็นผลไม้อมตะประเภทที่เขากำลังต้องการเป็นอย่างยิ่งในตอนนี้!!
“นั่นผลอมตะหลิวหยวน!”
“โอ้ว! ผลอมตะหลิวหยวนจริงๆด้วย!”
…
ในขณะเดียวกับที่ต้วนหลิงเทียนพบเห็นผลอมตะหลิวหยวน คนอื่นที่เร่งรุดเดินทางมาหลังได้ยินเสียงการปะทะ ก็พบเห็นผลอมตะหลิวหยวนเช่นกัน และไม่ว่าใครก็ทำตาลุกวาวทั้งนั้น
วูบ!
ร่างต้วนหลิงเทียนที่ใช้การเคลื่อนย้ายข้ามมิติ ก็อันตรธานหายไปจากจุดเดิมในฉับพลัน ปรากฏตัวอีกครั้งก็ข้างๆต้นไม้เล็กๆนั่นแล้ว
และเพียงยื่นมือออกมา เขาก็เด็ดผลอมตะหลิวหยวนทั้ง 3 ออกจากต้นทันที
“นั่นมันความลึกซึ้งเคลื่อนมิติ!”
“ไอ้หน้าขาวชุดม่วงนั่นมันเข้าใจกฏมิติ!!”
…
เมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนวูบร่างไปเก็บผลอมตะหลิวหยวนทั้ง 3 หน้าตาเฉย ผู้คนทั้งหลายที่พึ่งจะพบเห็น และไม่มีแม้แต่เวลาจะเคลื่อนไหวลงมือ ก็ได้แต่มองต้วนหลิงเทียนคว้าของไปตาปริบๆ นอกจากละโมบแล้วในแววตาของพวกมันยังเต็มไปด้วยความอิจฉาและความไม่พอใจ
“สหายชุดม่วง พี่ท่านมาคนเดียวแต่คิดจะฮุบผลอมตะหลิวหยวนทั้ง 3 ไปคนเดียวดื้อๆเลยหรือ…นี่พี่ท่านจะไม่จิตใจคับแคบไปหน่อยหรือไร?”
ชายหัวโล้นร่างใหญ่ปานหมีควายผู้หนึ่ง ก้าวออกมามองจ้องต้วนหลิงเทียนพลางถามเสียงดัง
“แล้วไง? เจ้าข้องใจหรือ?”
